Bu durum daha çok devlete olan borçlara karşılık af veya muafiyeti kapsamaktadır. Bunun yanında devlet çarkının işlemesi ve hizmet üretilmesi için de paraya ihtiyaç vardır. Bunun kaynağı ise yine vatandaş olmaktadır. Demokratik tüm ülkelerde bu sistem bu şekilde işlemektedir. Devlet ihtiyaç duyduğu kaynağı vatandaştan direkt ve dolaylı vergi olarak tahsil etmektedir.
Kaynak vatandaş olduğu için de bu kavram üzerinde biraz durmakta fayda var. Vatandaşa temel olarak iki sınıfa ayırmak gerekmektedir. Birincisi gerçek vatandaş, ikincisi ise adını herkes kendisi koyabilir. Gerçek vatandaşın açılımına baktığımız zaman şöyle bir profil ortaya çıkmaktadır;