BU BAYRAK MÜSLÜMANLARIN BAYRAĞI

Milli Görüş geleneğinin de ötesinde bir durumdan bahsediyorum. Osmanlı’dan, Selçuklu’dan, Abbasi ve Emevilerden Peygamber Efendimize giden bir vizyon olarak nitelendirebiliriz

Kültür - 08-04-2013 17:41

Kürt meselesinin çözümünde geldiğimiz noktanın temeli sizce nerede atıldı, başlangıç hangi zamana denk gelmektedir?
 
Eğer adına demokratikleşme süreci diyeceksek, bu süreç aslında 2002 yılında başlamıştır. İçinde bulunduğumuz sürecin başlangıcı, AK Parti’nin iktidara geldiği tarihtir. Şu anda yürütülen program AK Parti’nin iktidara geldiği dönemde ortaya koyduğu programın uygulanmasıdır. AK Parti’nin programının zorlayıcısı, ne terör, ne PKK, ne de şiddettir; sadece demokratikleşme vizyonudur.
 
Bu vizyondan bahseder misiniz biraz?
 
AK Parti’nin 2001 yılındaki programına baktığımız zaman Kürt meselesinin adının ‘Kürt Meselesi’ olarak konulduğunu görüyoruz. Yine dil sorunun altının özenle çizildiğine de şahit oluyoruz. Ak Parti programında bu sorunun çözümü için güvenlik tedbirlerinin ötesinde, toplumun bütününü kucaklayan ve özellikle Kürt kesiminin Türkiye içinde mutlu olarak var olmasını sağlayacak bir takım yasal ve sosyolojik tedbirlerin alınması öngörülmektedir. AK Parti’nin vizyonu da 2001 yılında yazılmış, ortaya çıkmış bir vizyon değildir. AK Parti, evveliyatı bulunan, sibakında bir gelenek bulunan bir partidir. Parti kurumsal olarak 2001 yılında kurulmuş olsa da, zihniyet olarak kadim bir tarafı bulunmaktadır.  
 
AK PARTİ VİZYONU HZ. MUHAMMET’E KADAR UZANIR
 
Milli Görüş çizgisini mi kastediyorsunuz?
 
Milli Görüş geleneğinin de ötesinde bir durumdan bahsediyorum. Osmanlı’dan, Selçuklu’dan, Abbasi ve Emevilerden Peygamber Efendimize giden bir vizyon olarak nitelendirebiliriz. Bu vizyonda ırkçılık ve bir kavmin bir kavme üstünlüğü yoktur. Bu vizyonda insanlar bir tarağın dişleri gibi eşittir; üstünlük ancak takva iledir, onun da beşeri münasebetlerde bir karşılığı yoktur. Kimin daha takva sahibi olduğunun beşeri münasebetlerde hukuka çevrilir yanı bulunmamaktadır. Yoksa bu din istismarına dönüşür. Din istismarının da politik olarak kabul edilir bir tarafı bulunmamaktadır.
 
AK Parti’nin çözüm için çabasını AB ve Batı ile ilişkileri koruma hamlesi olarak değerlendirenler de var.  Batı ile ilişkiler, Türkiye’nin bugün takındığı tavırda nasıl bir konuma sahip?
 
Açılım ve demokratikleşme süreci AK Parti’nin adım adım sürdürdüğü ve bu döneme taşıdığı bir süreçtir. AK Parti’nin bu demokratikleşme sürecinde etken unsurun AB olduğu şeklindeki düşünce yanlış bir yaklaşımdır. Unutmamak gerekir ki, Avrupa Birliği AK Parti’nin bir tercihidir. AK Parti bu tercihte bulunurken AB ile bütünleşmenin Türkiye’ye neler getirip neler götüreceği konusunda çok bilinçliydi. AB’nin Türkiye’ye getireceği şeyler zaten AK Parti’nin Türkiye’de yapmak istediği şeylerdi. 
 
DEMOKRATİKLEŞMEDEN KÜRTLER DE NASİPLERİNİ ALDILAR
 
Kürt meselesi ile ilgili AK Parti’nin somut olarak gündeminde neler vardı?
 
AK Parti, 2001 yılındaki programında seçmeli de olsa anadilde eğitimin verilmesi gerektiğini belirtiyor. Ayrıca AK Parti’nin iktidara gelir gelmez gerçekleştirdiği ilk icraatlardan birisi de olağanüstü hal uygulamasını kaldırmak olmuştur. O zamandan bugüne birçok demokratik değişiklik yapıldı. Kürtler, Türkiye’nin genel olarak demokratikleşmesi noktasında atılan adımlardan nasiplerini aldılar.
 
Demokratikleşme öncesi Kürtler nasıl bir tavrın muhatabıydılar?
 
Kürtler bir inkarla karşı karşıya kaldılar. Kürtlerin kendilerini kötü hissetmelerini sağlayan muamelelerin çoğu sadece Kürtleri ilgilendiren hususlar değildi. Mütedeyyin insanlar da, kendisine solcu diyen insanlar da, Aleviler de bu zulümden nasiplerini aldılar. İnkar sadece Kürtlere dönük değildi. Aleviler, başörtülüler, solcular da tıpkı Kürtlerin maruz kaldığı türde bir inkara muhatap oldular. Rejim kimi görmek istiyorsa onu görüyordu. Rejime karşı demokratikleşme adımları atıldıkça herkesimin üzerindeki baskılar kalktı. Doğal olarak Kürtlerin üzerindeki baskılar da kalkmış oldu. 
 
AK PARTİ’NİN YAPTIĞI ÇILGINLIK
 
AK Parti bu süreçle birlikte nasıl bir risk aldı?
 
AK Parti’nin siyaset tarzı risk almak şeklindedir. Zaten siyaset, risk alarak yapılan bir şeydir. Biz Türkiye’de risk almadan siyaset yapanlara alışmış olduğumuz için siyasetin bu olduğunu zannediyorduk. AK Parti, geldiği günden bugüne risk alarak, çıtayı daima yükselterek siyaset yapma yolunu tercih etti.  AK Parti’nin şu an yaptığı aslında bir açıdan çılgınlık. Siyasi olarak büyük bir risk alıyor. Geçmişte de böyle riskler almıştı ve aldığı bütün risklerden kazançlı çıktı. Bir anlamda AK Parti, Türkiye için yeni bir siyaset tarzını da üretmiş oldu.
 
Nasıl?
 
Siyaset rutinlerle yapılan bir iş değildir. Sorunlu alanlarda düğümü çözebilmek için rutinin dışına çıkmak gerekir. Burada kastettiğim, siyaset rutininin dışına çıkmak elbette, devlet rutininin dışına çıkmak değil. “Düşman varsa, sonuna kadar savaşırsın. Savaşırsan insanlar ölür. Ölürlerse de şehit olurlar. Şehitler ölmez vatan bölünmez” diyerek vatan evlatlarını sürekli toprak altına gömerek bir ülke büyütülmez. Vatan, üzerinde yaşayan insanların toplam değeriyle daha fazla yücelir. Toprak üzerinde ne kadar çok insan tutabiliyorsanız, yer altına ne kadar az insan gömüyorsanız, o oranda büyüksünüzdür. Evlatlarını öldürerek yücelen devlet anlayışının modası geçmiştir. Çağdaş devlet anlayışı vatandaşlarını yaşatarak büyür.
 
Bunun yolu nereden geçiyor?
 
Toplumsal gerçekliği görmek gerekiyor. Bugün bu memlekette Kürtler vardır. Hem kendileri bunun farkındalar, hem de devlet bunun farkında. Artık, hem Kürtlerin varlığını, hem de toplumun çok farklı kesimlerinden insanların varlığını kabul ederek devlet yönetimi gerçekleştirilmelidir. Gözleri kapatıp bir sorunu yok saymakla o sorun yok olmaz.
 
‘Kürtlere istediklerini verirsek farklı kesimlerden de bu yönde talepler sâdır olur’ diyenler var. Bu hususta ne düşünüyorsunuz?
 
Devlet yönetimi zahmetli bir iştir. Devlet o zahmeti yüklenmezse, insanları yönetemez, mutlu edemez ve ortak tek bir millet yaratamaz. Toplumun hangi kesimi olursa olsun istedikleri demokratik tabii taleplerin tanınması gerekmektedir. Bugün Kürtler neden hak talep ediyorlar? Çünkü hakları hep inkar edilmişti. Onların bu hakları talep etmelerinden yola çıkarak onların ayrılıp gidecekleri varsayımına sahip olanlar var. Aslında tam tersi bir durum söz konusu. Bu haklar verildiği zaman daha fazla bir yakınlaşma ortaya çıkacaktır. Esas bu haklar verilmediği zaman psikolojik olarak bir kopuş yaşanıyor. 
 
İNKAR FARKLILIĞI DOĞURUR
 
Kürtlerde ulus bilincinin ortaya çıkmasını ve etnik kimliklerini özellikle vurgulamalarını neye bağlıyorsunuz?
 
İnsanlar etnik kimliklerini bir saldırıya veya inkara maruz kaldıkları zaman vurgularlar. Veya farklılıklarından dolayı bir haksızlığa maruz kalırlarsa, farklılıklarını hatırlarlar. İnkar olmadığı zaman insanlar farklılıklarını ortaya koyma ihtiyacını hissetmezler. Aksine ortak yönlerin vurgusu ortaya çıkar. Herkesin hakları tanınırsa, insanlar da farklılıklarıyla ortaya çıkma ihtiyacı duymazlar. 
 
MİLLİYETÇİLİK CİNNETTİR
 
PKK ve Kürtler arasındaki bağı nasıl okuyorsunuz?
 
2012’yi PKK, ‘halk ayaklanması’ yılı ilan etmiş, geçtiğimiz yılı kendisi için bir zafer yılı olarak hedeflemişti. Süreç öyle bir ilerdi ki, PKK için adeta bir hezimet yılı haline geldi. PKK, kendisi için koyduğu hedefe halktan destek görmedi. Halk demokratikleşme adına atılan bu kadar çok adım varken ayaklanmaya neden ihtiyaç duysun ki? Öte yandan Kürtler, bir partinin peşinden sadece Kürt davası güttükleri için ve Kürtlerden oluşan bir parti olduğu için gidecek değiller ya! Öyle olsaydı, Türkiye’deki Türklerin tamamının da Türk davası güden partilerin peşinden gitmesi gerekirdi. Milliyetçilik aslında her zaman marjinal bir şeydir. Zannedildiği gibi bir kavme musallat olan ve yüzde yüzünü esir alan bir cinnet değildir. Yer yer bir cinnet halidir. Ama herkesi esir almaz, çok şükür ki almaz. 
 
AK PARTİ MİLLİYETÇİLİĞİ YUMUŞATTI
 
Her iki tarafta da milliyetçilik duyguları kaşınmaya çalışılırken AK Parti bu denklemde nasıl bir yer edindi?
 
Hararetin arttığı anda gruplar kutuplara doğru çekilir. Sorunun devam etmesi halinde hem Türk milliyetçiliğinin, hem de Kürt milliyetçiliğinin artma ihtimali söz konusudur. Ortada kimsenin kalmadığı bir noktaya doğru gidiş olabilirdi. AK Parti, bu süreç içinde çok farklı bir rol oynadı. Her iki kutuba gidebilecek olanları, parçalanmaya fırsat vermeyecek kadar kendisine çekti. Üçüncü ve daha baskın olan bir merkez kutup oluşturdu.
 
Süreci nasıl adlandırmak gerek: çözüm mü barış mı?
 
Barış kelimesini bence çok yanlış kullanıyoruz. Kürt halkı ile Türk halkı arasında bir savaş yok. Dolayısıyla bu sorunun adını doğru koymak gerekiyor. Bu biraz da PKK’nın empoze etmek istediği bir durumdu. Sanki Kürt halkı ile Türk halkı arasında bir savaş varmış gibi, hatta iki ayrı halk varmış gibi göstermeye çalıştılar. Halk kavramının kendisi modern bir hurafedir zaten. Toplumlar genellikle belli örgütsel yapılar tarafından yönetilir. Ve o yapılar bir halkın çerçevesini muhayyel düzeyde çizerler. O halk teorisine PKK’lılar kendilerini biraz fazla kaptırmışlardı. PKK, halk kavramını bir fetişizme giderek hikayesini kurmaya ve Kürt halkını, başka bir millet olduklarına inandırmaya çalışıyor.
 
Peki Türk milliyetçiliği de Kürt milliyetçiliğinin oluşmasını etkileyen bir unsur değil midir?
 
Tabi ki öyledir. Bütün milliyetçi hareketlerin başlangıcına baktığınız zaman sürecin böyle işlediği görülür. Milliyetçilik öyle zannedildiği gibi halkın ayağa kalkarak oluşturduğu bir durum değildir. Onu her zaman finanse eden, öncülük eden bir kesim olur. PKK, her zaman Kürtler içinde milliyetçilikten yola çıkarak bir halk isyanı oluşturmak istemiştir. Ama bunu hiçbir zaman başaramamıştır. 
 
HALK IRKÇI DEĞİL
 
PKK’nın isteğini başarısız kılan nedir?
 
Kürt halkında hiçbir zaman için ne devlete, ne de Türklere karşı bir isyan oluşturma istidatı olmamıştır. PKK, amacını bu sebeple gerçekleştirememiştir. Öte yandan Türkiye’de Türkler arasında da ırkçılık fazla yaygın değildir. Türkiye’deki milliyetçilik, inşa edilen bir milliyetçiliktir. Halkta ırkçılık yoktur. Eğer halkta bir ırkçılık olsaydı, çok daha farklı yerlere gidebilirdik.
 
Dünyada birçok ülkede milliyetçilik ırkçı çizgide seyrederken Türkiye’de neden farklı seyir var?
 
Türkiye’de aşağı yukarı her kesimde ırkçılığı törpüleyen bir inanç yapısı vardır. Türkiye’deki katı Türk milliyetçiliği bile ırkçı değildir. Çünkü asimilasyoncudur. Asimilasyoncu bir milliyetçilik, başka unsurların da bu millete dahil olabileceğini düşünüyor, ırka ve kana çok fazla bel bağlamıyor demektir. Sonuçta ortaya koyduğu ‘Türk’ tanımında Kürtlerin ve farklı unsurların da Türk olabileceğini iddia ediyor.
 
Anayasadaki vatandaşlık tanımını nasıl buluyorsunuz?
 
Türkiye’deki herkesin ‘Türk’ olduğunu söylemek inkarcı bir tanımdır. Aslında ilk başta bir proje veya fikir olarak bu Türk tanımını bir etnisiteye bağlamasalardı başarılı olabilirdi. Türk milliyetçiliği burada ikircikli davrandı. Bir taraftan içinde çeşitli farklılıklar barındıran bir ‘üst kimlik’ olarak düşündüler. Ancak sonradan sekülerleşmiş Türk milliyetçiliği, kuşatıcı, etnisiteye dayanmayan bir Türk kavramı oluşturmakta aciz kalındı ve başarısız olundu. Öyle ki, kafatası ölçümleri yapıldı. Türk ırkının yüceliği üzerine söylemler gerçekleştirildi. 
 
ANAYASA ETNİK VURGUDAN ARINDIRILMALI
 
Yeni anayasada sizce vatandaşlık tanımı nasıl olmalı?
 
Niye tanımlayalım ki? Türkiye’de doğan herkes ‘Türkiye Cumhuriyeti vatandaşıdır. Ve aynı haklardan yararlanır. Anayasanın etnik vurgudan arındırılması gerekir. 

 
Haberin tamamı için tıklayınız:
http://www.milatgazetesi.com/prof-dr-yasin-aktay-bu-bayrak-muslumanlarin-bayragi/41715#.UWJQm6LwlJc

RÖPORTAJ:NİL GÜLSÜM - MİLAT
 
Günün Diğer Haberleri