Mahalli İdareler Maliyesi adlı dersin bir sorusunda öğrencilere bedava süt dağıtılması ve mahalli idarelerce öğrencilerinin öğle yemeklerinin sübvanse edilmesiyle ilgili bir soru sorulmuştu.

Doğru cevabı bilmiyordum, çünkü böyle bir dersi bile ilk defa duydum.
Ama doğru davranışı çok iyi biliyorum.

Cevap şıkları içinde öyle bir davranış tasviri yapılmış ki, böyle bir tanımlamayı bendeniz de ilk defa duyuyorum: "Erdemli mal tüketiminin teşviki"

Bunun olumsuzu da yer almış cevap şıkları arasında: "Erdemsiz mal tüketiminin teşviki"
 
Mal ve Erdem
 
Derdimiz sınavlar veya cevaplar değil.

Bir insanın mutluluğu için harcanan çabayı, parayı, değerli olan her hangi bir şeyi "erdemli bir eylem" olarak görmek ne kadar yüce bir erdemli ve soylu davranıştır!

"Erdemli mal tüketimini teşvik" öyle bir tamlama ki, "erdemli" sıfatı hem "mal"ı nitelemekte hem  "teşvik"i, hem "tüketim"i, yani eylemi hatta eylemleri.

Malı, onun tüketimini,  bu tüketimin teşvikini "erdemli" sıfatıyla nitelemek bütün bu varlık alanlarına müthiş bir derinlik katmak demek.

"Mal" erdemli olabilir mi?, "Tüketmek" erdemli olabilir mi, "tüketimi teşvik" erdemli olabilir mi?

Bugün "tüketimi teşvik" bile olumsuz bir kavramken...

Bunlar  tek başına bir şey değil belki ama niyetimiz onları çok şey kılar.

Şu büyük söz, bakın bunları nasıl değerli kılıyor: "Yediğin tuvalete, giydiğin sonunda çöpe gider. Ama yedirip içirdiğin seni karşılamak için doğrudan mahşere gider."
 
Yazının Devamı için Tıklayınız:

http://www.akasyam.com/kose-yazisi/535/erdemli-mal-tuketiminin-tesviki.html