Doğadaki şenliği andıran şu renklenmeye bakıp da insanların hayatın içinde bu kadar siyah beyaz durmaları canımı sıkıyor. Sanırım su eksik her birimizin hayatında; çünkü doğayı canlandıran, renklendiren, olgunlaşmasına yardım eden, güçlendirip ayakta kalmasını sağlayan yegâne duruluktur su.
 
Hem duru olup hem akışkan olmayı, hayatım boyunca çok sevdim “Başarabildin mi?” diye soranlara ne cevap verebileceğimi ne yazık ki kestiremiyorum. “Duruluk” denen kelimenin anlamını kaybettiği şu yüzyılda her birimizin yanaklarından süzülen tuzlu su olabilir miydi (su ile anlam kazanan) duruluk?
 
Ne kadar büyüdüyse içimdeki küçük kız çocuğu o kadar hayata çarptı ruhum. İyileşmesinden korktuğum, anılarla besleyip gelecek günlere yadigâr bıraktığım derin yaralarım büyümüş olmamın izleriydi ve büyüdükçe su olan hiçbir şeyin kalmadığını anladım, hayat denen yolculukta. Kızlar yüzlerini her gün boyamak zorunda oldukları bir tuval sanıyorlardı, erkeklerse tek çıkılmayan bir dans pisti zannediyorlardı hayatı. İşte orda suyun katılaşması başlıyordu hayatımda ve her şey donuyordu. Bu anlarda su olmak kadar zor bir şey yoktu. Sen su olup akmak istedikçe; hayat, katılaşan büyümüşlüğünle yaşama çarpıp, sevmeye alıştığın yaralarını kanatıp acıtıyordu.
 
Hayatın içine akmak; ama su olmak.
 
İçinde masalları andıran renklerle yaşayarak, sessizlini korumayı başaran bir göl olmak; ama su olmak. (HUZUR)
 
Fırtınalarını içinde yaşamaktan vazgeçip, geçtiği her yeri yıkan bir sel olmak; ama su olmak. (NEFRET)
 
Sınırlarını bilen bir nehir olmak, sınırlardan sıkılınca coşan bir çağlayan olup en sakin vadide durulmak; ama su olmak. (UMUT)
 
Mor bir menekşenin yapraklarına ulaşıp (hayat sunmak) hayat bulmak; ama su olmak. (AŞK)
 
Derinliğinde mavinin bütün tonlarını saklayan, alabildiğince yeni sulara kavuşan, çoğalan, coşmaktan korkmayıp fırtınalara teslim olan, ardından durulup güneşe gülümseyen, sükûnet, yalnızlık, aşk, huzur, korku, bereket, serinlik, güç... Duygularını içinde saklayan bir deniz olmak; ama su olmak. (HAYAT) 
 
Bir bebeğin melek yüzünde süzülen ve masumlaşan sudur, bir annenin çileli ellerinde dolanan, evrenin büyük bir kısmı sudur... O halde su bize bir şey anlatmak istiyor olmasın.
 
Hayatın içinde "SU" olmak.