Bunu görünce içim acıdı;
"Ey Râbia! Zengin dostlarım var. Eğer izin verirsen senin için onlardan bir şey isteyeyim" dedim.
"Ya Mâlik! Bana da onlara da rızk veren bir ve aynı Zât değil midir?" dedi.
"Evet, öyledir" dedim.
"Şu hâlde; O, fakirleri fakir oldukları için unutuyor da zenginleri yalnızca zenginlikleri nedeniyle mi hatırlıyor ve yardım ediyor?" dedi.
"Hayır, hiç de öyle değil" dedim.
"O, halimi bildiğine göre kendisine neyi hatırlatacağım? O öyle istiyor, biz de O’nun istediğini razı olmuş durumdayız" dedi.
YAZININ DEVAMI İÇİN TIKLAYINIZ