İşârâtü-l İ’câz’da, ölüm nasıl nimet olur ve ne suretle nimetlerin sırasına dahil edilmiştir? Çok güzel şekilde açıklanmaktadır:
Evvelâ (Birincisi): Ölüm, saadet-i ebediyeye mukaddemedir. Sonsuz saadetin başlangıcıdır; bu itibarla nimet sayılabilir.
Çünkü nimetin mukaddemesi de nimettir.
İnsanın huzuruna sebep olacak bir ihsanın, ikramın ve hediyenin başlangıcı yâni numunesi ve aslına başlangıç olduğu için, aslı gibi insana mutluluk verir.
Buradan hareket ile vâcibin mukaddemesi, başlangıcı vâcip,
haramın mukaddemesi, başlangıcı haramdır.