İnanıyoruz ki; şehitler ölmez, inanıyoruz ki; şehitler cennete gider, yine inanıyoruz ki; şehitler şefaatçi olacak.
 
Şehitlerin şehit olma sebepleri  vatan topraklarını korumak , dinini inandığı gibi yaşamak, üretilmiş ve kazanılmış  değerlerinin yabancıların eline geçmesine engel olmak.
 
Bir soru soralım..
 
Bir ülkenin şehitleri bilseler ki; müdafaa etmek için şehit düştükleri toprakları bir bir yabancılara satılıyor…
 
Bilseler ki; bacısının baş örtüsüne uzanan eli kırmak isterken şehit olmuş biri, o bacısının örtüsüne kendi torunları musallat olmuş..
 
Bilseler ki; zalimlere, işgalcilere karşı mücadele ederken şehit düşmüş biri, torunları işgalcilerle bir olmuş onlara yardım ediyor..
 
Şehitler ölmese bile kemikleri, ruhları sızlamaz mı?
 
Gelelim günümüze..
 
Bu nasıl bir zihniyettir ki, baskın yiyip şehit vermişken bize istihbarat vermesi gerekenler istihbarat vermemişken..
 
Çıkıp ta ‘ABD ile yaptığımız istihbarat anlaşmasından memnunuz’ diyebilir!?
 
Görmüyorlar mı istihbarat konusunda devamlı yanıltılıp şamar oğlanına döndürüldüklerini?
 
Şehitlik kutsal ya.. Nasıl olsa kimse sorgulayamıyor..
 
Alınmamış tedbirler gizlenebilir..
 
Vatandaş soruyor!?
 
40 kişilik gurubu görüp bildirenler neden 300 kişilik gurubu göremiyor?
 
Ya da bu bilgiyi paylaşmıyor?.
 
‘Burada bir kasıt, bir art niyet yok mu?’ diye..
 
Başbakanımız Oslo görüşmelerinin medyaya yansıdığını unuttu herhalde..
 
‘Teröristlerle pazarlık yapılamaz’ diye de açıklama yapmıştı..
 
Bunu nasıl izah edeceğiz?..
 
Bu ne biçim bir çelişki?
 
Herkes biliyor ki PKK terör örgütünün arkasında İsrail, ABD ve bazı Avrupa ülkeleri var..
 
Hepsinin de kendisine göre hesapları var..
 
Ve bu hesaplar da herkes  tarafından bilinmektedir..
 
Buna rağmen, ‘kim dost kim düşman’ ona göre bir politika belirlemeyip onlardan medet ummak, hangi mantığa sığıyor?
 
Koskoca Türkiye Cumhuriyeti 5000 PKK’lı ile mücadele edemiyor ve her geçen gün Kürtlerle Türkler arasındaki yara büyüyor ve sanki PKK Kürtlerin temsilcisiymiş gibi bir algı oluşturulmaya çalışılıyor.
 
Rahmetli Fikret Özer’den sonra inşallah bir daha bu olayları yaşamayız..
 
Yetkililerimiz gerekli tedbirleri alırlar demiştik..
 
Görülüyor ki tedbir falan hak getire..
 
Evlatlarımız göz göre göre iç siyaset ve dış siyasi dengeleri için feda ediliyor..
 
Ne zaman ülkede bölge için ümit verici bir çalışma olsa sabote ediliyor..
 
Bu bir gelenek haline getirildi..
 
Yetkililere düşen görevse bu tip çalışmalar yapılırken tedbirleri 2 katına çıkarmak değil mi?
 
Asıl dikkat çekilmesi gereken konulardan birisi de  yetkililere ağır silah girişiyle ilgili ihbar olduğu söyleniyor..
 
Bu şayet doğru ise ve tedbir alınmamışsa Umut Bulut kardeşimizin durumu ne olacak?.
 
Allah mekanını cennet eylesin.. Eşine, çocuğuna, anne baba ve ailesine sabır diliyorum..
 
Ümit ederiz ki bu son olur ama son olmayacaktır..
 
Çünkü bir önceki baskın aydınlatılmadığı, ihmali olanlar gerekli cezaya çarptırılmadığı sürece..
 
Evlatlarımız şehit olmaya devam edecektir..
 
Yapılması gerekenleri yapmayanların Allah belasını versin…