Bu tarihsel mirasa yön veren müstesna figürlerden biri de hiç şüphesiz Germiyanoğulları Beyliği’nin 3. hükümdarı Süleyman Şah’tır (Süleyman Şah Şahçelebi). 1363 yılında beyliğin başına geçen, Mevlana’nın torunu Mutahhara Hatun ile evlenerek tasavvufi bir derinliği idaresine yansıtan Süleyman Şah; yalnızca diplomatik zekasıyla değil, ilme ve sanata sunduğu hamilikle de Anadolu beylikler dönemi kültür hayatında silinmez izler bırakmıştır.
Karamanoğulları’nın tehdidine karşı dengeli bir politika izleyen Süleyman Şah, Osmanlı Hükümdarı Sultan I. Murad ile kurduğu akrabalık bağıyla bölgesel huzuru temin etmiştir. Kızı Devlet Hatun’u Şehzade Bayezid (Yıldırım) ile evlendirirken Kütahya, Tavşanlı, Simav ve Eğrigöz (Emet) bölgelerini çeyiz olarak Osmanlı’ya bırakmış; kendisi ise beyliğin yönetim merkezini Kula’ya taşıyarak şehri bir başkent payesine ulaştırmıştır.