İsrail ve Yunanistan Genelkurmay Başkanları’nın akılarınca güç gösterisi diye birlikte verdikleri fotoğraf tam anlamıyla bir utanç belgesi aslında...
Biri soykırımcı katil Netanyahu’nun talimatlarını koşulsuz bir şekilde yerine getiren ve BM raporlarıyla “gücü sadece çocuklara yeten, soykırım yapan” olarak tescillenen ordunun Genelkurmay Başkanı
Eyal Zamir... Diğeri insan hakları, temel hak ve özgürlüklere sahip çıktığını iddia eden Avrupa Birliği’nin üyesi Yunanistan’ın Genelkurmay Başkanı Dimitrios Houpis...
Normalde bu ikilinin yan yana gelmesi bile düşünülemez. Ama patronları tescilli katil Netanyahu ve onun yancısı Miçotakis’in ağır şizofrenik atak halleri, onlara da yansımış durumda.. Akıllarınca Türkiye›ye gözdağı vereceklerini sanarak bir araya geliyor, atıp tutuyorlar... Hiç utanmadan el ele, kol kola verdikleri fotoğraflarla Türkiye’ye karşı düşmanlık gösterisi yapıyorlar... Biz Türkiye’nin bölgedeki daha da artan gücünü, etkisini, nüfuzunu engellemek amacıyla birlikte hareket ediyoruz gibisinden boylarını aşan mesajlar vermek adına... Tabii her ikisinin de asıl anlatmak istedikleri zırvalık, kafalarındaki şeytanlık şu aslında: akılları sıra,,
Ülkelerinin tehdit altında olduğu yutturmacasıyla abileri ABD’yi devreye sokmak...
Yoksa Türkiye’ye, Türk Silahlı Kuvvetleri’ne karşı yaptıkları iş birliği, askeri ittifakın başarı şansı olmadığını onlar da biliyor, farkında... Üstelik BM Özel Raportörü Albenese ’’İsrail’i rakibiniz Türkiye’ye karşı bir güvence olarak seçtiğinizi sanıyorsunuz. Ama siz İsrail’i seçmediniz; İsrail bölgesel emelleri için sizi seçti ve korkularınızı kullanıyor” diye çok açık Yunanistan’ı da uyardı zaten...
Bu ne demek? İsrail’in aparatı oluyorsun aklını başına al. Ama NATO’yu hiç anlayamayan Miçotakis bunu da anlamıyor. NATO üyesi iki ülke arasında savaş hesapları yapıyor, velev ki oldu diyelim İsrail’in arkasında durmayacağını, en başta tüyenin de o olacağı gerçeğini görmüyor, ya da görmek istemiyor...Komutasındaki İsrail ordusuna asker bulmakta zorlanan bir Genelkurmay Başkanı’ndan söz ediyoruz nihayetinde…
Bunu “daha fazla askere ihtiyacımız var; bir çözüm bulunmazsa ordu kendi içinde çökecek” sözleriyle itiraf eden de bizzat Zamir’in kendisi…Gazze’de Hamas-Kassam Tugayları sendromundan kaynaklı intiharlar, istifalar, firarlar, erken emeklilik talepleri ve askerlikten
tüyme amaçlı on binlerce psikolojik rahatsızlık başvuruları vardı zaten... Son İran savaşları ve İsrail’in saldırgan tutumuyla birlikte de bunlar çok daha artmış durumda... Ciddi savaş kayıpları hep örtülüyor. İsrail ordusunda büyük korku ve moral bozukluğu hâkim... Herkes askerlik görevinden kaçıyor... “Savaşa hayır” diye tepki gösteren halk sokaklarda…
Zamir’in şu ana kadar tek yaptığı da çocuk, kadın ayırt etmeksizin Filistinli sivil katliamı... Gücü çocuklara yeten İsrail ordusunun Gazze bozgunundan sonra 47 yıldır ambargo altındaki İran’ın füzeleriyle karizmasının nasıl çizildiği de ortada... Bugüne kadar katliamlara sessiz kalan İsrail halkı da ölümü hissetmeye başladılar ve panikteler artık... İsrail ordusu da halkı da zorda yani. Hem de ABD’nin koruması altında olmalarına rağmen...
Böyle bir İsrail gerçekliğinde de Genelkurmay Başkanı Zamir’in, emrindeki ordunun yetersizliğinden, söz etmesiyle şu an erinden komutanına kadar cephedeki askerin büyük çoğunluğu da “Nasıl tüyerim” hesabı yapıyordur büyük olasılıkla... Evet silah, mühimmat malzeme çok önemli ama asker ayakta durmazsa hiçbir anlamı yok. “En iyi silah” eğitimli, inançlı asker zira... Sonuçta savaş dediğin can pazarı... Nutuk atmaya ya da koluna vadedilmiş topraklar saçmalığıyla abuk sabuk harita dövmeleri yaptırmaya benzemiyor. Ölüm korkusu, kol bacak kopuyor, kolay değil...
Yunanistan denildiğinde de daha bir asır önce Anadolu’yu perişan bir şekilde terk etmek zorunda kalmasına rağmen hala vazgeçmediği Megali İdea saplantıları malum. Sürekli olarak kara, deniz ve hava sahalarını genişletme hayaliyle İsrail’den medet umuyor. Hem de geçmişte 2. Dünya Savaşı’nda Yahudileri Hitler’e Nazilere teslim eden ve katledilmelerine göz yuman bir ülke olduğunu unutarak... İsrail bunu unutmuş mudur ya da unutur mu zaman gösterir ama an itibarıyla görünür gerçeklik açık ve net: