‘Yürek elbet acıyor esvap değiştirirken’

Gündelik telaşlardan hızla uzaklaşarak, gündelik olmayanları yazdığım günlüğümü de yanıma alarak çıkıyorum evden

Köşe Yazıları - 09-11-2013 15:47

Gündelik telaşlardan hızla uzaklaşarak, gündelik olmayanları yazdığım günlüğümü de yanıma alarak çıkıyorum evden. Her şeyi öteleyip tenha bir parkta, tenha bir bank seçip oturuyor ve tüm suskunluğumla gökyüzünü izlemeye koyuluyorum.

Onu böyle her dikkatle seyre daldığımda başka tonda gülümsüyor bana... Huzur veren mavisinde kayboluyorum.

Mutsuzsam mutsuz oluyor, durmaksızın yağıyor… Mutsuzluğumuz çakışıyor çoğu zaman…  Öyle değil biliyorum ama öyle olduğunu varsayıyorum. Bağrında sonsuz kucak açtığın kuşların uçuşuyor. Yaramazlık yapan çocukların yanaklarına annelerin şefkatle kondurduğu buselerden saçıyorsun cömertçe...

Gelip geçenlerin de var, günü seninle birlikte bitirenlerin de... Ayrım yapmaksızın açıyorsun her birine bulutların arasından güvenle geçebilecekleri sevgiden yollarını… Sevgiyle karşılayıp sevgiyle uğurluyorsun…

Sana bazen hep susuyorum. Suskunluğumu bozmuyor sabırla beni izliyorsun. Tek kelime etmeden ayrılıyorum senden, ardımdan sessizce bakıyorsun.

Sana bazen hiç susmuyorum. Özensizce seçtiğim kelimelerle yapmak istediklerimi anlatıyor, sen nasıl anlarsın diye düşünmeden pervasızca içimi sana döküyorum. Hatta bir gün seni terk edip gitmek istediğimi anlatırken hüzünleniyor ve heyecanımı kesmemek için susuyorsun. Her zaman incelik gösterip büyüklük yapıyorsun. Elinden şekeri alınmış bir çocuk gibi mızmızlanıyorum. Sen ses çıkarmadıkça ben devam ediyor ve sana şımarıyorum. Büyük bir sabırla dinliyor, aramızdaki sevgi bağından kurulu köprüyü yıkmıyorsun.

Sana bir gün müjdelerle gelmek istiyorum, yıllardır anlattıklarım gerçekleşti diyebilmek için… İnanıyorum ki en az benim kadar mutlu olacak ve hatta hep yaptığın gibi yol göstermeye devam edeceksin.

Yol göstericim, umudum, hüzünlerimin tesellisi, sevinçlerimin ortağısın…

Sana hüzünlerimi her anlatışımda ben ağladım sen yağdın… Günlüğümde o anlardan birine ait yazılmışların üzerine dökülen bir damla benim gözyaşım bir damla da senin yağmurun duruyor. İzimizi gururla saklıyorum. Ben anlatıp ağlarken sen yağıp gürledin. O an içimi ürperten sesin sonra bana yol yol umut oldu.

Sana bir kez olsun dokunmak istemiş ve başaramamıştım. Bana dokunmadan da sevilebileceğini, bağ kurulabileceğini öğreten de sendin… Ve nerede olursam olayım kaldırdığımda başımı bana sevgiyle bakıyor ve gülümsüyorsun… Sana bakıp aslolanı anıyorum…

Sana rengârenk uçan balonlar gönderiyorum zaman zaman, dingin maviliğin renklensin diye… Sen de duruşunu hiç bozmuyor mavi mavi gülümsüyorsun. Bir de uçurtmalarım var bilerek ipini elimden kaçırıp sana armağan ettiğim... Kabul ediyor ve sonsuzluğuna alıyorsun.

Bugün hala sönmeyen bir meşale taşıyorsam bu sana bakıp ümit var oluşumdandır.

Sana gelip senle ruhumu düzeltme gayretimi boşa çıkarmadın hiç. Çoğalan sıkıntılarımın çekilmezliğiyle soluğu sende aldım hep.

Oysa ben sana gülümseyişlerle de gelmeliydim…

Biraz anlatsam biraz ağlasam, üstüne bir de biraz gülsem… Kendimi dağıttığım, kendime doğru dağıldığım yerde sana geliyorum topla beni diye…

Mutsuzluğumu sana bırakıp mutluluk dileniyorum senden ve eli boş göndermiyorsun…

Düşüncelerimde bir kurtarıcı arıyor, ufkundan yol açıp yolumu bulayım istiyorum. Huzura açılan kapılar senden geçsin, sende geçeyim.

Not: Yazının başlığı İsmet Özel’in Tahrik şiirinden alıntıdır. Meraklısı için,

http://www.antoloji.com/tahrik-siiri/
 
Günün Diğer Haberleri