Para ve mevki hırsının, ihtirasın, kaba kuvvetin toplumdaki sakıncalarından bol bol bahseden sözde münevverlerin, arka planda söyledikleriyle alakasız bir yaşamı benimsedikleri mahkeme koridorlarında ifşa oluyor.
Bu “iyi” insanlar anlattıkları çekici masallar ve (kötü) oynadıkları tiyatral gösterilerle hem kendilerini hemde üyelerini olmayan bir dünyanın varlığına ikna ediyor.
