1970 yalında Ankara Hacıbayram’da, 27 numarada kalırken ziyaretinde bulunmuştuk. Kendilerinin yemeklerini yemiştim. Dersane oldukça küçük ve imkanları sınırlı; yemekler de iki kaşıkta bir tane bulunan, lezzetli bir çorbadan ibaretti.
Bütün hayatını Risale-i Nur’ların neşrine, tebliğine ve Üstadımızı anlatmaya adamıştı. Ömrü boyunca bunu Ankara’da, İsparta’da, Türkiye’de ve Dünyada devam ettirmişti.
Kendisi ile ilk bir araya gelmemiz KTÜ de öğrenciliğim yıllarıydı, Ankara’da ve birlikte birkaç dershaneyi ziyaret etmekle başlamıştı. Hayatım üniversiteye gidene kadar dağda, taşta çobanlıkla geçmişti ama, dersaneleri gezmede O’na ayak uyduramıyordum.
