Gece Durmadan Yürür Gülünç mazeretler savrulur ilkin. Muhatabın şiddeti gücendirir aşkın töresini. Artık nefes muhafaza edilemez olur göğüste.  Yığınların gafletiyle ölürken sevdalılar, Taif taşları düşerken üçer beşer, Avrupa bir hükümdardır -Sen itaatkar! -Sen muhafazakar! -Sen usülkarken!..   Yalandı bu devrin fikir adamları. Ismarlanan kimlikte ölü isimler. Gece durmadan yürür, yürür Duysanız mısralarımı, Duysanız depremlerimi, O yılgın tebaa yakarken tüm gemileri, Gece durmadan yürür, yürür...   Gam hülyası; Bizi hep can evinden vuracaklar diyordu. Sinemde bu sinsi fikrin, Tam teşekkürlü edebiyatı kol gezerken, Şarkın meselleri benim rüyam olmuştu. Garbın rüyaları da şimdilerde mesel... Zeka tahammülsüz, Fikrin acelesi var, Akıl bulutsuz bir gökyüzü artık!   Dinlediniz mi? Bir şiir çıkışı Acının naralar atan çırpınışını damarlarımda. Duymadınız mı hiç? Onsekizlik delikanlılar gibi Cesur olduğunu cahillerin Ve dahi Acınında...