Toprak ile bağını kesen şehir insanı, üretmek gibi bir yükümlülüğün altına yeteri kadar girmediği için, mevcut enerjini “mahremiyetini internette tüketerek” harcıyor. Toplumun kalp görevini gören değer yargıları, dijital çağ karşısında hızla aşınıyor. Ve toplumun önder kesimleri, çoğu ilahiyatçı hocalarımız ve eğitmenler bu duruma sessiz. Herkes kendi meselesini irdeleyerek tüketiyor zamanı. Topluma yön vermeyi değil, siyasi birdil ile atışmayı tercih ediyor medya dünyası. Herkes birbirinin açığı üzerinden tüketiyor zamanı. Toplumun yarasını sarmak, yetişen nesle yön vermek için, değerleri muhafaza etmenin bir üst dili nedense oluşturulamıyor.
