HSYK ve atamaları konusunda eleştirilecek taraflar yok mu? Elbette var. Hiçbir uygulama mükemmel olamaz.  Takip edersiniz, ilişkileri ve çelişkileri tespit edersiniz. Hiç kimsenin söyleyecek sözü olamaz. Fikri takibe dayanan eleştiriler saygı da uyandırır. HSYK atamaları ve yargı uygulamaları konusunda siyasetçiler zaman ayırsa ve konuları anlamaya çalışsa, aslında Türkiye’nin yargı standartlarının gelişmesine katkı sağlayabilir.  Emek sarf etmek, konuları anlamak, fikri takip yapma zahmetine katlanmak yerine, akla ziyan fanteziler yaparsanız inandırıcılığı da ciddiyeti de olamaz. Milletvekili dokunulmazlığının toptan kaldırılması kararının da eleştirilecek birçok tarafı bulunabilir, HSYK yaz kararnamesinin de. Bu kadar söylenecek söz varken, biri çıkar da “Cumhurbaşkanı dokunulmazlıklar ile ilgili anayasa değişikliğini onaylamak için HSYK yaz kararnamesini bekledi” derse bunun neresini ciddiye alacaksınız. Maalesef siyasetin genel düzeyi bu. Ne Ak Parti içinden ciddiye alınacak bir itiraz var, ne de dışından. HSYK şu anda Türkiye’nin birliğinin teminatı durumunda. Atamaları yapan birinci daire üyesi olan muhafazakâr kanadın farklı kanatlarını temsil eden de var, milliyetçi kanadı temsil eden de var, sosyal demokratları temsil eden de, hükümeti temsil eden de var. Kararları da oy birliği ile çıkıyor. Demek ki, kararnameler geniş bir uzlaşmaya dayanıyor. Bu kadar çeşitlilik içinde, dar bir siyasi amaca yönelmiş kararların oy birliği ile çıkması mümkün mü? Türkiye’nin bütün renklerinin bir arada olduğu kompozisyon HSYK içinde oluştu ve uyum içinde çalışıyor. Bu topluluk içinde hadi biri kandırıldı, topluca kandırılmaları mümkün mü? Bu kadar geniş bir taban, bütün renklerin barındığı bir çeşitlilik içinde uyumun korunması konusunda HSYK Başkan vekili Mehmet Yılmaz’ın rolünün altını renkli çift çizgi ile çizmek gerekiyor.  Hoşgörüsü, güler yüzü, kıdemli bir başmüfettiş olması nedeniyle yargı teşkilatını yakından tanımasının getirdiği birikim ile HSYK’ya olan güvenin temeli oldu. Sosyal demokrat bir kökenden gelmesine rağmen, yargı teşkilatının muhafazakâr ve milliyetçi tabanının da güvenini kazandı. Yine kendisi gibi sosyal demokrat kökenden gelen Ömür Topaç da, yargı teşkilatının koruması gereken etik değerleri ve duruş konusunda örnek oluyor. Temel değerler etrafında buluşmak da kolay oluyor tabii ki. HSYK’nın muhafazakâr üyeleri de, adalet hakkaniyet ve yargı etiği konusundaki duruşları ile sosyal demokrat kökenlilerin güvenini kazanmış görünüyor. Bu karşılıklı güven, oligarşik darbe girişiminde Türkiye’nin teminatı oldu. Şu anda HSYK birinci daire üyesi olan Rasim Aytin ve Halil Koç, o zaman HSYK üyesi olan ve sosyal demokrat kökenden gelen üyelerin kararıyla HSYK birinci dairesine atanmasaydı, işler bugünkü gibi olmayabilirdi. Gerek Rasim Aytin, gerekse de Halil Koç’u destekleyenlerin pişman olduklarını sanmıyorum. Her ikisi de kendilerine duyulan güveni zedeleyecek hiçbir davranış içinde olmadı. Birinci Daire üyesi İsa Çelik, bir bürokrat gibi bütün detayları çalışıp gözden geçiriyor. Mehmet Durgun ise arayan herkesin en kolay ulaştığı bir isim. Adalet Bakanlığı Müsteşarı Kenan İpek de HSYK’nın bütünlüğünün korunmasında ciddi katkı sağlıyor. Hiçbir konuda dayatma yapmadan, bütünlüğün korunması konusunda fedakârlıkta bulunması işleri kolaylaştırıyor bence. Kritik dönemlerde hem müsteşar, hem de bakan olarak görev yaptı. Bu düzeyde görev yapmasına rağmen, dikte ettirici, dayatmacı bir tavır gösterseydi bugün sağlanan bütünlüğün sağlanması da mümkün olmazdı, hele sürdürülmesi hiç mümkün olmazdı. HSYK çizgisi ile bence diğer devlet kurumlarına da örnek oluyor.