Postmodern bir yaklaşım gibi görünse de bu iş onlar için hem bir saha çalışması ve hem de proje ödevi olurdu…
Şimdi ben diyorum ki;
Bizim ihtiyaç fazlası ilahiyatçılarımız birkaç eser, birkaç kitap ortaya koyduktan sonra boş zamanlarını kahvelerde okey oynayarak (OMÜ’de hayatın anlamını okey oynamak zanneden İlahiyat profesörü mevcuttur. İnanmayanlara özelden isim verebilirim) geçirmek yerine fırsat bu fırsat diyerek Afganistan’a gitseler…
Orada güvenlikli bir otele yerleşseler, (uydu uydu dolaşıp televizyona çakılma merakını da bastırarak tabi ki) Afganistan’ı bölge bölge ayırıp, il il, bel belde Tabilan’a gerçek İslâm’ı anlatıverseler fena mı olur?
Bence İlahiyat fakülte rektörleri durumdan vazife çıkararak, bunu bir an önce gündemlerine almalı ve bir saha çalışması programı hazırlamalılar.
Zaten değil mi ki, Taliban da kendilerine İslâm ve İslâm fıkhı hususunda ufuk açacak derin alimleri, hocaları ve dahi akademisyenleri Afganistan’a davet etmektedir.
Bakıyorum, ün yapmış, nam salmış kelli felli İlahiyat profesörleri, mevzuun künhüne varmak ve meseleyi bize efradını cami, ağyarını mani bir şekilde izah etmek, hadiseleri yerinde ve derinden incelemek ve gelip anlatmak yerine, Twitter üzerinden kısa kısa laiklik, çağdaşlık, cumhuriyet kazanımları, Kemalizm methiyeleri ve anti şeriat propagandaları yapıyorlar.
İş mi yani bu?
