Yavuz Sultan Selim Han, ittihad-ı İslam için çok gayret etmiş bir zat idi. Şia mezhebi ile İslam’ı parçalamak isteyen Şah İsmail’i yola getirmek için yola çıkmıştı. Şöyle diyordu:
Milletimde ihtilâf ü tefrika endîşesi
Kûşe-i kabrimde hattâ bîkarar eyler beni
İttihâdken savlet-i a’dâyı def’e çâremiz,
İttihâd etmezse millet dağ-dâr eyler beni.
Memlük Sultanı Kansu Gavri de bu ulvi davaya karşı çıktı. Ehli sünnet olduğu halde Şia’ya destek oldu. Allah’ın izni ile Sultan Selim Han, hem Şah İsmail’i hem de Kansu Gavri’yi mağlup etmeyi başardı. Lakin Şah İsmail otağını ve çoluk çocuğunu da bırakarak er meydanından kaçtı. Osmanlı’nın Türkistan ile olan irtibatını kesmeye muvaffak oldu. Bu nedenle İslam birliği tam olarak sağlanamadı.
