Sonra zaman geçer. İki kalp birbirinin dilini öğrenir. Kelimeler azalır, bakışlar çoğalır. Aynı gökyüzüne bakarken aynı şeyi düşünmenin, aynı şarkının aynı yerinde ikisinin de canının acımasının adına biz aşk deriz. Oysa belki de bunun asıl adı, birbirini çoktan tanıyan iki ruhun yeniden karşılaşmasıdır.
Ne var ki kader, merhameti kadar acımasızlığıyla da sınar insanı.
