Birini sevmek, size, ondan sizi sevmesini bekleme hakkını vermez; fakat sevilmek, sevildiğini bilmek, büyük sorumluluktur = Sevginiz onu etkilemez; ama onun sevgisi sizde, ona karşı bir sorumluluk doğrurur.
 
Geçmiş, hatırlandığında, her zaman güzel tatlar bırakmaz ağızda. Herkesin çocukluğu tekrar yaşanılası değildir; ama zaten çocukluk da her zaman yaşanılası bir dönem değildir.
 
 
Ölüm, insaoğlunun hayat boyu içinde taşıdığı çekirdekse eğer, görmezden gelinen ufak bir aksilikten çok öte bir şeydir.
 
Bazı kitaplar az dozda ve yutkunarak okunmalı.
 
“Demek yaşanacak yer diye buraya geliyor insanlar, bana kalsa, burada ölünür, derim.”
 
33
 
“Eskiden insan biliyordu ölümü bir meyvenin çekirdeği barındırdığı gibi içinde taşıdığını. Çocukların içinde küçük, yetişkinlerin içinde büyük bir ölüm vardı. Kadınlar ölümü kucaklarında, erkeklerse göğüslerinde taşırlardı.”
39
 
“Mümkün mü, diye düşünüyor, henüz gerçek ve önemli olan bir şeyin görülmemiş, anlaşılmamış ve söylenmemiş olması? Bakmak, üzerinde düşünmek ve olanları kağıda dökmek için binlerce yıl zaman olmasına rağmen, bu binlerce yılın tereyağlı ekmek ve bir elmanın yendiği öğle teneffüsü gibi geçip gitmesine izin verilmiş olması mümkün mü?”
51
 
“Zaman bağlantılarının onun için de hiç önemi yoktu; ölüm tümüyle görmezlikten geldiği küçük bir aksilikti. Bir kez belleğine yerleştirdiği kişiler onun için vardılar ve bu sonucu onların ölümü de değiştiremiyordu.”
60
 
“…evet Tanrım, benim başımın üzerinde bir çatım bile yok ve yağmur gözlerimin içine yağıyor.”
71
 
“Belki içinde bir kase kırılmıştı, belki çoktandır korktuğu bir zehir tam şu anda kalbine doluyordu, belki beyninde dünyasını değiştiren bir tümör güneş gibi açıyordu.”
79
 
“Tek bir adım atarsam derin sefaletim mutluluğa dönerdi. Ama bu adımı atamam ki, düşmüşüm, parçalanmışım, daha yerden doğrultamam kendimi.”
81
 
“Baudelaire Mensur şiirler: “Kimseden, hatta kendimden hoşnut olmadığım için gelen sessizlik ve yalnızlığımda, kendimi yeniden bulmak, birazcık da gurur duymak isterim.”
82
 
“…Hayır sanki senin yardımına muhtaç o sesi duyduktan sonra önüne geçmişsin gibi. Sanki gelebilecek olan her şeyden önce gelmişsin ve sanki arkana sadece bu alelacele gelişin, o ebedi yolun, senin sevginin kanatları varmış gibi.”
103
 
“Ah Malte, geçip gidiyoruz ve bana göre herkes geçip giderken pek bir dalgın, meşgul ve dikkatsiz; gidişimizin farkında bile değiller bile. Sanki yıldız kayıyor da kimse dilek tutmamış. Asla bir şeyler dilemeyi bırakma Malte. İnsan dilemekten vazgeçmemeli. Sanırım gerç.ekleşme yoktur da uzun süren bütün bir ömür süren dilekler vardır, öyle ki, onların gerçekleşmesini zaten bekleyemez insan.”
114
 
“Senin bana bakarkenki halini asla unutmayacağım. Geriye yatık yüzünde durmak istemeyen bir şeyi tutar gibi bakışlarını taşırdın.”
151
 
“ve sanat, şöyle ağır ağır yerleşti m insanın içine, gerçekten de kıskanılacak bir şeydir.”
157
 
“Sen, geceleri yatakta ağladığımı söyleyemediğim/ Varlığı beni bir beşik gibi yoran/ Sen, benim için uykusuz kaldığını söylemeyen;/ Nasıl olur, bu görkemi dindirmeden içimizde taşısak?”
265
 
“Beni yalnızlığa itiyorsun. Bir tek sensin yanılabileceğim. Bir süreliğine sensin, sonra yine hışırtıdır duyulan, yoksa gerisi olmayan bir koku mudur alınan? Ah, kollarımda yitirdim hepsini, sadece sen, sen yeniden ve yeniden doğarsın; Durduramadığım için hiçbir zaman sıkıca tutuyorum seni.”
266
 
“Sevilmek tutuşmak demektir. Sevmek, tükenmeyi bilmeyen bir yağ ile ışık saçmak. Sevilmek fani olmaktır, sevmekse baki olmak.”
267
 
“Tanrım, dönüşte bir kenara bırakılması ve unutulması gereken o kadar çok şey vardı ki, çünkü gerçekten unutmaktı gerekli olan; aksi halde, üzerinize vardıklarında, kendinizi ele verirdiniz.”
269
 
“Kim olduğunu ne biliyorlardı ki. Şimdi onu sevmek korkunç zordu ve buna sadece Biri’nin gücünün yeteceğinin farkındaydı. O Biri ise henüz istemiyordu.“
276