Biz “Hem Samsun’un önceliği değil hem de verimli değil, üstelik de Samsun Belediyesi’nin ekonomik yapısı bunun yükünü taşıyacak kadar güçlü değil” dedikçe onlar “Siz çağdaş anlayışa karşı mısınız?” dediler. Karar makamında onlar oturuyordu, uygulama yetkisi ve gücü onlardaydı, bizimse konuşmaktan ve yazmaktan başka silahımız yoktu.  Onların yani makam ve güç sahiplerinin dediği oldu ve “yarım yamalak da olsa” Samsun beş yıl önce hafif raylı sitemle buluştu. Siyaset sahnesine ilk sürüldüğünde OMÜ’den Çınarlık’a kadar 28,5 kilometreydi. “Belediye Evleri-Çınarlık arasının rantabl olmadığı” ortaya çıktı. OMÜ’ye çıkmayacağı da baştan belliydi. Baştan belliydi ve yapanlar da biliyordu ama ısrarla “çıkacak” dendi. Hatta zamanın başbakanı Sayın Recep Tayyip Erdoğan’a da yanlış bilgi verildi ve O’nun da bu yanlışı gerçekmiş gibi dillendirmesi sağlandı. Sistem en fazla yüzde yedilik bir yokuşu çıkabiliyordu halbuki OMÜ’nün eğimi yüzde on üçtü. Nitekim çıkamadı. Birazı batıdan çoğu doğudan tıraşlanarak 28,5 kilometrelik hayal yol 16 kilometre olarak gerçekleştirildi.  Raylı sistem zarar ediyor ve artık gizlenemiyor. Nitekim sonunda Büyükşehir Belediyesi de gerçeği itiraf etmek zorunda kaldı. Genel Sekreter Yardımcısı Sefer Arlı’nın “65 yaş üzeri yolcular ile gaziler ve öğrencilerden belli bir ücret alınacağını” açıklaması ve buna gerekçe olarak da “insanların bedava diye öğle namazı kılmak için Atakum’dan kalkıp Büyük Cami’ye gitmelerini” göstermesi ciddi bir şaşkınlık belirtisi. Bu şaşkınlık sadece Sayın Arlı’nın “Samsun Büyükşehir Belediye Meclisi’ni Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin üstünde görmesinden” veya “sanmasından” kaynaklamıyor. Aynı zamanda raylı sistemin getirdiği ve çeşitli muhasebe ayarlamalarıyla büyük kısmı gizlenen zararın artık çekilemez olmasından da neşet ediyor.  Devlet Planlama Teşkilatı’nın “raylı sistemin nüfusu bir milyondan az kentlerde verimli olmayacağını” bildiren raporları arşivlerdedir. Rahmetli Kenan Şara’nın “Doksan bin yolcuya ulaşırsak zarar kabul edilebilir seviyeye çekilir” sözü de arşivlerdedir. Raylı sistem dönemin Samulaş Müdürü sevgili Akın Üner’in mühendislik eğitiminden gelen rakamlarla istediği gibi oynama yeteneğine rağmen ne geçmişte hedeflenen rakama ulaşabilmiştir ne de mevcut hat uzunluğu itibariyle gelecekte ulaşması söz konusudur. Samsun Büyükşehir Belediyesi resmi internet sitesinde verilen bilgilere göre raylı sistemin 2014 yılı yolcu sayısı 18 milyon 578 bin 93’tür ki bu günde 50 bin 898 yolcu eder. Kabul edilebilir zarar için gerekli yolcu sayısının neredeyse yarısı. Bu rakam da bir takım zorlamalar ve belediyenin üstlendiği ek maliyetlerle sağlanmıştır.  Sefer Arlı’nın talihsiz benzetmelerinin de yer aldığı son açıklamaya göre raylı sistem yaklaşık dört beş milyon(eski hesapla trilyon) zarar ediyor. O rakamın içerisinde 180 milyon dolar civarındaki yatırım kredisinin yıllık on milyon dolar civarındaki faiz ödemesi yok; borç Büyükşehrin olduğu için faiz ödemesi de Samulaş bilançosunda gözükmüyor. Keza Bulvar AVM altındaki Büyükşehir Belediyesi’ne ait 600 araçlık otoparkın aylık 6 bin(günlük 20) TL gibi komik bir rakama Samulaş’a devredilmesi de büyük zararın bir kısmının kağıt üzerinde gizlenmesi çabasından başka bir şey değil.  Bir zamansız ve dolayısıyla bir yanlış projeydi ama yapıldı. O şehrin bir kısım insanını, şehrin tamamı ise onun zararını o tamamen eskiyip devre dışı kalıncaya kadar taşımaya devam edecek.  Bu zarardan tek kazancımız haklı itirazlara kulak vermeyi öğrenmek olsa bari.