Şöyle bir hadis-i şerif var ; ‘’merhamet etmeyene merhamet edilmez.’’ Diye. Hayatın aslında en önemli noktasına koymamız gereken bir hadis bu.İnsanı ‘’insan’’ kılan, bizlere bu dünyada sorumluluk duygusunu aşılayan en yüce duygu merhamet duygusu. Evrende ki her bir olay aslında bu duygudan meydana gelmiş gibi düşünüyorum çoğu zaman. Bir annenin evladına duyduğu merhamet bunun en güzel örneği. Yalnızca içgüdüleri ile hareket eden hayvanlarda bile var bu duygu.
Ve düşünüyorum da bizler toplum olarak bu duygudan epey yoksun yaşıyoruz artık. Haber kanallarında çıkan cinayet haberleri bunun en büyük göstergesi. İnsana, doğada ki canlara karşı işlediğimiz suçlar her geçen gün artıyor. Ve en kötüsü de bunun vebalinin kimse farkında değil. Hani diyoruz ya, ‘’merhamet etmeyene merhamet edilmez ‘’ diye. Peki bu ne kadar uygulanıyor hayatımızda? Üzerimize giydiğimiz kıyafetlerin, yediğimiz yiyeceklerin kısacası yaşam standartlarımızın artması içimizi gitgide yoksunlaştırdı farkında mıyız? İnsani değerler her geçen gün yavaş yavaş kayboluyor. İyilik peşinde hassasiyet ile koşan bir avuç insan kaldı… Ve bizler bu dünyaya ‘’iyiliği yaymak, kötülükten men etmek için’’ gelmiştik değil mi? Yani en azından böyle olmalıydı…
