Menfaatler, hırslarımızın zehirli yemişleridir. Her biri ayaklarımıza vurulan birer zincirdir. Onlarla Allah’a gidilemez.

Istırap hakikatin habercisidir. Bir şeyin ıstırabını çekmeyen, onu ne tanır ne de sever.   
 
Menfaat yaşamak, ahlak ise yaşatmak ister. Bir arada asla barınamazlar. 
 
Izdırapsız ne hareket ne de gerçek düşünce doğabiliyor. Her inanma hareketinde sevilen bir ızdırap saklıdır. 

Zeki insanların bir gülüş tarzı olduğu gibi, ahmakların da kendilerine göre gülmesi vardır. Temiz ruhların sempatik gülüşleri gibi, hile ve hırs sahiplerinin gülüşleri de kendilerine mahsus karakterleri taşır. Herhalde gülme, her birimizin bir hali veya bir hissi, içgüdüsü ile kendine göre alkışlayışının ifadesidir. İnsan, medeniyet ve cemiyetin tesirleri ve bir de yaşın ilerlemesi ile olgunlaştıkça, gülmesi tebessüm şeklini alır; o da iradenin kontrolüne girer.  
 
Kendimiz dışında nereye koştuysak gurbette kaldık.   
 
İçerisinde bulunduğu toplum büyüdüğü nispette devletin gücü de artar. Aynı ölçüde, gitgide devletin elinde oyuncak haline gelen fertler de güçlerini ve önemlerini kaybederler. "İdarecilerin gücünün artması nispetinde idare edilen tarafın direniş gücü azalır". Devletin ne kadar çeşitli memuriyeti varsa, o kadarda mevki hazırlanmıştır. Hayatını buna bağlayan kişi, yaşamak ve mutlu olmak zaruretiyle, emin bir şekilde ve uygun adımla ilerlemek için, idare edenlerle uyum içerisinde bulunmak zorundadır. Böylece devlet halktan kopar ve ona karşı gelir. 
 
Gerçekte her insanın ruh yapısında sanki bir hayvan saklıdır. Kimi tilki gibi kurnaz, kimi arslan gibi cesur ve atılgan, kimi karınca gibi biriktirici, kimi yılan gibi ısırıcıdır… Bunların herbiri ayrı ayrı birer hayvanda barınan karakterlerdir. İnsanda hepsi birleşmiştir. Her insan bir hayvanın karakterine sahiptir. Bazen birkaç hayvan karakteri bir insanda toplanır ve hepsinin ruhundaki karakter yüzüne de akseder. İnsan yüzlerinde karakterlerinin aksini görürsünüz. Sonra bunlar hayat alanında yan yana dizilirler ve bir toplum düzeni içinde yaşamağa mahkum olurlar.
 
Melek ruhlularla sırtlanlar dünyamızda yanyana yaşıyorlar.   
 
 
Ruhi hayattan yoksun, Kuran'ı anlamadan tekrarlayan, dini egzersizleri yaptıkları ve bütün ibadet şekillerini bol bol tekrarladıkları halde ahlak değerlerinden uzak yaşayan, ibadetleri mesleki zaruret olduğu için yapan İslam'ın ruhunu anlayamadıkları için onun şekline bağlanan tipler vardır.

Bunların hepsinin ortak özelliği, politikacı, sömürücü, samimiyetsiz, aşk ve sevgi yoksunu, menfaatçi ve kalplerinin kin ve nefret dolu olmalarıdır...  

Nelerin esiri olduğunu anlayanlar, hürriyetin eşiğinde demektir.