Yusuf Kaplan’ın Cuma akşamı katıldığı söyleşide Kaplan formlar ve normlar arasında Mümin sanatçının kendisine bir merkez edinmesi meselesi üzerinden Zarifoğlu’nu konuştu. Cumartesi akşamı ise Rasim Özdenören, yol arkadaşı Cahit Zarifoğlu’nun hayatı, kişiliği ve sanat’ı hakkında anılarını anlatarak  Yedi Hilal’de unutulmaz bir geceyi dinleyenlere hatıra bıraktı.

Asım Gültekin’in yönettiği söyleşilere Şair Cevdet Karal, Zafer Acar, Aykut Ertuğrul, Yeprem Türk, Üzeyir İlbak, Prof Oruç Çakmaklı, Sami Gül, Mustafa Nezihi Pesen ve Zarifoğlu’nun ailesi de katıldı. Rasim Özdenören dört saat süren ve saatler 01:00’ı gösterdiğinde dahi dağılmayan dinleyicilere kah sevindirip kah hüzünlendiren anıları yüzünden eksik olmayan bir tebessümle anlattı. Dinleyenler Cahit Zarifoğlu ile aynı sınav kağıdını boş verdiler, yolda aç aç yürüdüler, otostop çektiler, Mavera dergisi için heyecanla ve tüm imkansızlıkları reddeden bir inançla çabaladılar.

Rasim Özdenören, Zarifoğlu’nun karakteri ile sanatı arasında ilişki kurulabilmesine yardımcı olabilecek olaylar anlattı bu zarif programda. Edebiyat dersinden üst üste boş kağıt vererek kalmasını ve güç bela geçtikten sonra İstanbul’da Alman Dili ve Edebiyat’ı okumaya başladığından bahsetti. O yıllarda sürekli Dostoyevski okuduklarını, günde sekiz kere çeşitli ilçeleri gezmek suretiyle sinemaya gittiklerini anlattı. Kendi kitabı çıkacağı zaman Zarifoğlu’nun “ Şu an bir çok kişi bu kitaba para vermek için bizi bekliyor” diyerek ortada para pul yok iken yüklerin altına girdiğini bir şekilde matbaacıya o kitabın paralarının ödendiğini anlatıp Zarifoğlu’nun imkansızlıklara takılıp kalmayan ve onları aşan kişiliğini ortaya koydu.
 
Aynı zaman Zarifoğlu’nun kendine has bir tavrı olduğunu, randevu almadan vali ve 10 -13 müdür eşliğinde milletvekilini ziyarete götürebildiğini, otobüse bindiklerinde kendisinin hararetle Mavera dergisi hakkında konuşurken otobüsten indiğini ve  kendisinin yolun sonuna kadar farkında olmadan bir yabancıya Zarifoğlu sanarak dergi hakkın konuştuğunu dinleyenlerle paylaştı.
 
Zarifoğlu’nun zevkten değil, imkansızlıkları nedeniyle otostop yaptığını ve Goethe Enstitüsü’ne gittiğini belirtti. Zarifoğlu’nun kendi cümleleri ile ifade ettiği gibi, “Biz işimize bakalım” düsturu ile yaşadığını bir kez daha Rasim Özdenören bizlere gösterdi. Zarifoğlu şiiri ile alakalı önemli değerlendirmelerde bulunan Özdenören bir soru üzerine Zarifoğlu’nun gündeme ve geçiciliğe teslim olmadığını ama gündemi diri, canlı bir şekilde şiirine taşıdığını ifade etti.
 
Şiirlerinin hakkında dinleyenlerin soruları üzerine şimdiye kadar hiçbir yerde zikredilmeyen bazı bilgileri paylaştı. Çok hızlı bir şekilde, istendiğinde bile, şiir yazabildiğini; Rilke’yi mesela sanıldığı gibi pek fazla okumadığını, Fuzuli’den, Baki’den birçok şiiri, kaside ve gazeli ömrünün son günlerinde ziyaretine hastaneye gittiğinde Rasim Özdenören’e ezbere okuduğunu, “Berdücesi” kelimesinin ne anlama geldiğini dinleyenlerle paylaştı.
 
Büyük şairin kendisinden önce yazılmış şiiri tekrarlamasının pek bir anlamının olmadığını ifade eden Özdenören Korku ve Yakarış kitabında mesela Zarifoğlu’nun adeta yeni ilahiler yazdığını söyledi. Yaşadığı dönemde az çok gündem olup şimdi hiçbir şekilde hatırlanmayan şairler ile avangard işler yapan öncü şairleri değerlendiren Özdenören Zarifoğlu’nun şairleri şiirinin içinde ve şiirinin dışında şairler olarak ikiye ayırıp Zarifoğlu’nun şiirinin içinde şairlerden olduğunu, şair-i maderzad olduğunu söyledi.
 
Program boyunca Zarifoğlu ve sanatçının tabiatı üzerine birçok kelam edildi. Rasim Özdenören zamanın tanığı ve kalemi kuvvetli, sohbeti lezzetli bir yazar olarak bizi Zarifoğlu’nun çılgın, serazat, avandard bahçesine götürdü.

http://www.yedihilal.org/slider-232.html
 
Betül Yılmaz