İşim gereği çocuklar ve gençlerle beraberim. Onları yakinen dinleme ve anlamaya yönelik birçok sorular soruyorum, onların düşüncelerini önemsiyorum. Her dönemde gençliğin ne kadar bozulduğundan konuşuruz. Zaman zaman ’Bizim zamanımızda böyle miydi?’ diyerek kıyaslamalara da gideriz. Hâlbuki bizim gençliğimizde de bizler için söylenmişti kim bilir…
Çocuklarımızı anlayamadık, içlerinde ki büyük yalnızlığın farkına varamadık ve faturasını onları eleştirerek ve ‘Çağın şımarık çocukları ‘olarak yaftaladık… Gençlerimizi ve çocuklarımızı çok büyük bir yalnızlığa ittik dedim! Evet! Şimdilerde her şey bir değişime ve bozulmaya uğradı. Bizler öyle ara bir dünyada geldik ki … Teknoloji ile tanıştığımızda onu hayatımızın merkezine aldık. İnternet ve sosyal medya kullanımı yüzünden çocuklarımıza yeterli zamanı ayırmadık. Sadece çocuklara değil, kendimize iç dünyamızdan dahi koptuk. Ne komşuya ayıracak vaktimiz kaldı nede akrabalarımıza… Hiçbir şeye zaman yetiştiremez hale geldik.
