“Edebiyat boş iş!”, “Bana edebiyat yapma!”, “Bunlar hep edebiyat!”, “Edebiyat karın doyurmaz!”, “Edebiyatı bırak!” ve benzeri yığınla herze bir art niyeti uhdesinde barındırıyor.
Bu sözleri söyleyenler art niyetli insanlar zira edebiyatla iştigal edenlerin boş işleri(!) bıraktıklarında hangi dolu(!) işlere yüz çevireceklerini, edebiyat yapmadıklarında(!) ne yapacaklarını(!), edebiyatla doymayacak olan karnın(!) neyle doyacağını(!) bilmemek şöyle dursun, bilmiş göründükleri şeylerle bile ikâme edemeyeceklerini bal gibi biliyorlar.
