Hz. Adem'in nesli olarak yaratılmış olduğumuz cennetten dünyaya sürgüne gönderilmiş olmanın travmasını kendi kişisel hikayemizde yeniden yaşaması olayıdır bize bahşedilen hayat. Çocuğun annesiyle kurduğu ilişki sonsuzluk ilişkisidir. Bir kadının anne olması süreci tanrıçalaşma sürecidir aslında. Annelik kadının kutsanması ve kutsallaşması serüvenidir. Bu sonsuzluk süreci ne kadar bilinçli ve sağlıklı yaşanırsa çocuk ta geleceğin kahramanı olacaktır. Kadın anneliğinde çocuğuyla cennet düşleri yaşamaktadır. Çocuk büyümeye başladıkça bu cennet düşünün dünya sürgününe dönüşmesi kaçınılmaz olarak gerçekleşecektir. Annenin kalbi çocuğa cenneti yaşatırken; Baba'nın Adı ise çocuğa dünyayı tanıtacaktır. Baba'nın Adı çocuğun dille tanışmasıyla toplumsallaşmasını pekiştirmektedir. Baba'nın Adı, erkeğe peygamberlik rolünü yüklemektedir. Aile küçük bir dünyadır. Bu dünyanın özünde dil ve din çekirdekleri sağlıklı ve bilinçli bir şekilde yer almamışsa iyiliğe karşılık kötülük baskın çıkacaktır. Anne ve baba kendi kadınlaşma ve erkekleşme süreçlerinde sabrın ve şükrün sınavını başarılı bir şekilde aşmamışlarsa çocuklarını kötülüğe yani sapkınlığa sürükleyeceklerdir.
