Hakkını dirayetli ve usulüne uygun olarak istemen ve alman da mümkünken, sesinin bu kadar az çıkması niye?
 
Sayısal verilere göre on üç milyonu aşan 15-24 yaş arasındaki nüfusla, demografik yapısı oldukça  “genç” olan Türkiye, deli-kanlılığı tescilli bir ülke. Aynı verilere göre üç buçuk milyonu aşkın üniversiteli, ülke nüfusunun yaklaşık yüzde beşini teşkil ediyor ve bu hiç de küçümsenmeyecek bir rakam.

Ülkenin geleceğinin varisi üniversiteli insan, bitmek bilmez istekleri olan gençler olarak, daima “problem çocuk” muamelesi gördü Türkiye'de. Çatışarak, söke söke hakkını almak meyli de işte bu alışkanlıktan geliyor aslında. Şu önemli bir gerçek ki, öğrenci, isteklerini dile getirme özgürlüğüne -yönetmeliklerle de sabit olarak- sonuna kadar sahiptir; ta ki taşkınlıkla, diğerinin hakkını gaspla olmasın. Madem ki demokrasiyle yönetiliyoruz, aldık başımıza tac ettik ve de üzerine toz kondurmuyoruz işimize gelince, sonuçlarına da katlanmak zorundayız. İşte bu muhterem demokratik düzenin çatısı altında birleşen ve eşit haklara sahip olması gereken üniversite öğrencilerinden pek az sesi çıkan bir grup var, çok mühim bir ihtiyaçları olduğu halde!

Kampüsünden dışarı çıkmadan yemeğini yiyen, kantininden faydalanan, kütüphanesi, bilgisayarla internete erişim odaları bulunan, spor alanları, serbest zaman geçirme mekanları bulunan, elbette birden fazla sayıda tuvaleti olan ve yine de olanaksızlıktan şikayet eden öğrencilerden bahsetmiyorum. Devasa kampüslerinin içinde kendileri için tahsis edilmiş resmî bir mescidi bulunmayarak mağdur edilen öğrenciler grubundan bahsediyorum.

Koordineli bir hazırlıkla kampüsüne mescid iste!

Laik, ilerici, modern kişi, konuyu beğenmedin mi? Akademik hayatı mı etkiler gencin namazı? Beynine örümcek ağları mı yerleşir her secdede? Başörtüsüne siyasi simge dedin tutmadı da şimdi sıra namazda mı?  Siyaseten namaz ancak Cafcaf'a karikatür olur, başrolde de sen!

Bugün İstanbul'da Boğaziçi ve İstanbul Üniversitesi'nin dev kampüsleri başta olmak üzere, tüm ülkede pek çok başka özel ve devlete ait üniversitenin kampüsünde bir mescid bulunmamakta. Öğrenci ciddi şekilde mağdur ve hiçbir yönetmeliğe aykırı olmayan “ibadet odası” talebi en doğal hakkı! Çevredeki camilerin varlığının mescid ihtiyacını karşıladığını bahane edecek aklı evveller de var tabii. Özellikle kış mevsiminde günlerin kısalmasıyla en az üç vakti okula rastlayan namazı, o çevredeki camilere gidip, kılmasa da kılıyormuş gibi yapıp abdesti almasa da alıyormuş gibi yapmayacağından, bu zihniyete bir cevap hazırlamak da lüzumsuz.

Okulda mekân olmadığını iddia edenleri da, gerçeği saptırmakla suçluyorum. “Ben de okuldaki yemekhaneyi istemiyorum arkadaş, hiç yemek yemiyorum nasıl olsa! Tuvaleti de kullanmıyorum ben, çevredeki camilerin helaları kullanılsın. Boşaltılan alanlara sınıf, amfi yapalım, akademik hayat deveranını kolaylaştıralım!” tarzında bir cümle ne kadar sığ, yersiz ve cahilce değil mi?

Gününün tamamını okul alanında geçirmek durumunda kalan, günde beş vakit namazla mükellef olduğuna inanan ve kampüsünde mescit olmayan Müslüman genç! Hakkını dirayetli ve usulüne uygun olarak istemen ve alman da mümkünken, sesinin bu kadar az çıkması niye? Koordineli bir hazırlıkla kampüsüne mescid iste! Tek bir koldan çalış, kampanyanı başlat, imzaysa imza, dilekçeyse dilekçe. Sen kaosa, taşkınlığa, aşırılığa değil, Rabbine secde etme hakkını istemeye imza atacaksın. Sırtın sağlam dağa yaslı! “Doğacaktır sana va'dettiği günler Hakk'ın,/ Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın.”

Büşra Tosun Durmuş /dunyabizim.com