PKK yandaşları Cudi Dağı’na yürüyorlar. Dillerinde barış türküleri, yüreklerinde topyekûn savaş ihtirası. Acı da var tabii. Büyük acı, derin acı, dayanılmaz acı. Terörü ve terörle mücadeleyi tabana yayamamaktan mütevellit acı. “Gerilla” şehre indi, halka karıştı, ama halkı kendine kalkan edemedi. “Gerilla” şehre indi, halkın içinden ateş etti, ama güvenlik kuvvetlerini halkı vurmaya sevk edemedi. Çağ kapatıp çağ açacağını zannettikleri “Cizre Direnişi” tabansızlıktan çöktü, ama daha ziyade katliamsızlıktan çöktü. Eski güzel günlerdeki gibi (!) gelişigüzel bombalanacağını, yakılıp yıkılacağını hesap etmişlerdi Cizre’nin; sivillerin TC tarafından gelişigüzel öldürüleceğini… Hesapları Yeni Ankara’dan döndü. Ankara ‘nokta atışlarından’ şaşmadı. Halkın masumiyetini öpüp başının üstüne koydu, muharebe meydanında PKK lehine slogan atan densizleri de ayrı tuttu, Başbakan Davutoğlu’nun altını çizdiği gibi “olağanüstü bir özen”le sivilleri incitmekten imtina ederek sadece teröristleri hedef aldı. Hiçbir tahrik, Yeni Ankara’yı bu özenden alı koyamadı ve Türkiye’nin terörle mücadelesi halen dünyanın en ‘hümanist’ terörle mücadelesi olarak devam ediyor. 2015’in Türkiye’sinde ezan okumak için minarenin şerefesine çıkan müzezzinin kalmadığını bilmeyen ve zaten ezan okumayı da “namaz okumak” zanneden PKK’lılar ne yapsınlar şimdi? Başka bir tarihte başka bir şehirde Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı korumak için bir caminin şerefesinde konuşlanan bir güvenlik görevlisinin resmini “Cizre’de günlerdir namaz okumayı engelleyen TC”nin resmi diye sosyal medyada paylaşmasın da ne yapsın? Elektriklerin kesik olduğu Cizre’de bir çocuk cesedinin cenaze aracı gelmediği için derin dondurucuda muhafaza edildiğini ileri sürmüşler, çok mu? Nazi zulmünü anlatan bir filmin afiş resmini yahut İsrail’in Gazze katliamında can veren çocukların resimlerini TC’nin Cizre’de yaptıklarına delil (!) olarak göstermelerini yadırgayabilir miyiz? Ya ne yapacakları bu çaresizlikte? Barbarlık, medeniyet marifetiyle köşeye sıkıştırılıp çaresiz bırakılmıştır. Cudi Dağı’na yürüyüş de bu çaresizliğin ifadesidir. PKK’nın “halk ayaklanması” tezgâhına gelmeyen bölge halkına helal olsun! PKK’nın “1990’lı yıllara dönüş” tahrikine kapılmayan, suçluyu-masumu titizlikle ayıran Yeni Ankara’ya ve onun polisine/askerine helal olsun! “30 yılın en etkili operasyonları” diyor Davutoğlu; ne güzel. Ama daha güzeli var: 100 yılın en ahlâklı terörle mücadele kampanyası. Diriliş Postası / Başyazı