Arıların ışığa doğru yöneldikleri deneylerle ortaya koyulmuştur. Hatta ışık yolunda engel olsa ve karanlıkta olmasa bile engelde beklemekte ve ışıktan vaz geçmemektedir.
Sözler mecmuasında bu konuyu Bediüzzaman şu şekilde ifade etmektedir.
“Bal arısı, kendine güvenmediği için, gündüzün güneşini bulur. Bütün dostları olan çiçekleri, Güneşin ziyasıyla yaldızlanmış müşahede eder.” (2/213)
Sizce engele takılmak saflık gibi görünebilir.
Ama öyle değil, çok büyük bir ilhama mazhardırlar. Öyle bir radar sistemi ile donatılmıştır ki, bizi navigasyonlar zaman zaman yanılttığı halde, arılar nerede, hangi çiçekten bal toplayacağını bilen, aynı beslenme alanını kullanan yüzlerce kovan arasında kendi kovanını bulabilen, aynı kovan içinde altıgen ve birbirine benzeyen yüzlerce petek gözünden kendininkini dokumayı, yumurtlamayı hiç şaşırmadan ve sürekli olarak yerine getiren, saf değil adeta çok zeki canlıdır.
Işığa doğru yürüyenler genelde hedeftir. İstifade etmek isteyenler de, çekemeyenler tarafından saflıklarımdan veya hainliklerinden her zaman engeller oluşturacaklardır. Önemli olan engellere rağmen sırat-ı müstakimden ayrılmamaktır.