İnsan , kavmini de seçemez .Yani seçemediğimiz ırkımızı tartışmaya da gerek yok . Kendini hangi ırka mensup hissediyorsan , sen o ‘ sun . Dolayısıyla modern zamanlardaki ırk tanımlamaları asabiyet tezahüründendir. İnsanın kimliği sadece ırktan mürekep de değildir . Başka hayatî değerler de kimliğin yapıcı unsurudurlar . Din , dil vb .
İnsanların aidiyetini sevmesi gayet doğaldır . İbn-i Haldun üstadın tabiriyle asabiyet yasak, aidiyet esastır.Türkçe ifadesiyle ırkçılık yasak , kimlik esastır. İslam’ın potasında eritilen ırkları öne çekerek , birini diğerine vurmak ırkçılığın günümüzdeki adıdır. Irkçılık da kızamık gibidir , ara ara nükseder .Yani sen ırkçı olduğunu anlamazsın bile . İnsan milletini sever ve korur. Kültürel kotlarını ; mimariyi , estetiğini , dinini vb. kurumsal ve kimlik unsurlarını sevmek , millet sevgisi için esastır.Vatan sevgisinin işaretleri de bunlardır. Boşu boşuna mı camiler vatanın işaretleridir demiş Yahya Kemal ? Bu vatan toprakları seven ve sayan herkese yeter de artar bile . Dinsiz vatanseverlik olamayacağı gibi, vatansız dindarlık da olmaz. Irkçılar dinî yönelişleri kendine engel görürler.