Dünya’nın vicdanı kaybolmuştur!

Milyonlarca çocuk güle oynaya eğlenirken Dünya’nın ağabeylerinin mahallelerinde, ötekileştirilen mahallelerdeki çocuklar değil oyun oynamak, kaldırıp başlarını göğe bakamadıkları gibi artık ağlayamıyorlar bile… Çevresindeki herkesin yok oluşu, her şeyin yıkılışı karşısında göğe bakamıyor çünkü gördüğü her şeyin bir bir yok olması gibi göğün de başına yıkılmasından korkuyor… Bir çocuk havsalasıyla yaşadıklarına anlam veremiyor

Köşe Yazıları - 25-01-2014 14:08

Milyonlarca çocuk güle oynaya eğlenirken Dünya’nın ağabeylerinin mahallelerinde, ötekileştirilen mahallelerdeki çocuklar değil oyun oynamak, kaldırıp başlarını göğe bakamadıkları gibi artık ağlayamıyorlar bile… Çevresindeki herkesin yok oluşu, her şeyin yıkılışı karşısında göğe bakamıyor çünkü gördüğü her şeyin bir bir yok olması gibi göğün de başına yıkılmasından korkuyor…

Bir çocuk havsalasıyla yaşadıklarına anlam veremiyor. Anladığı, anlamadığı, öfkesi, üzüntüsü ve diğer bastırılmış tüm duyguları yerini, yüzünde donuk bir ifadeye bırakıyor.

Peki ya aklı eren havsalası alan biz büyükler neresindeyiz bu fotoğrafın?

Öteki mahalledeki kardeşlerinin başına gelenlere kederleniyor, söyleniyor ve bir de gözümüzden birkaç damla yaş akıtabiliyoruz diye kendimizi de kurtulmuş mu addedeceğiz?  

Ve böylelikle rahat mı edecek vicdanlarımız?

Değmeyin keyfimize! Öyle ya hem kederleniyor hem söyleniyor hem de ağlıyoruz.

Bazen bildiğimi sandığım kelimelerin anlamlarını öğrenmek için sözlük karıştırır ve artık sanmak yerine bilirim. Yine öyle yapıyor ve bir sözlüğe danışıyorum neydi bu “vicdan” diye. Şöyle yazıyor aynen aktarıyorum.

Vicdan: İyiyi kötüden, hayrı şerden ayırmayı sağlayan iç duygu, ahlak şuuru (D.Mehmet Doğan, Büyük Türkçe Sözlük, sayfa 1142).

Öyleyse iyiyi kötüden, hayrı şerden ayırıyor, böylelikle rahatlattığımız vicdanlarımızla birlikte yastığa başımızı koyup güzel düşlerimize doğru uyuyoruz. Uyandığımızda yiyecek ekmek, içecek su, barınacak ev, sarılacak anne ve oynayacak topumuz da var elbette. Güneşli güzel günler müjdeleyen bulutlardan da aramıyor gözlerimiz. Dört tarafımızda yusufçuklar havalanmış!

Hal böyle olunca her birimiz birer vicdan abidesi olduğumuz iddiasıyla kasıla kasıla ortalıklarda dolanıyorken, o zaman o çocuklar sormazlar mı büyüdüklerinde bizlere “Neredeydi bu dünyanın vicdanı” diye?

Kayıp ilanı veriyorum puntosu en büyük harflerle üstelik hükümsüz de değil.

Dünya’nın vicdanı kaybolmuştur!

Bir yağmur bekliyorum öldürülen masum insanların kanlarıyla kirlenmiş bu dünyayı yıkayacak, geride kalan yakınlarının kederlerine rahmetiyle usulca dokunup yüreklerini ferahlatacak.

Yağmur yağsa, rahmeti yayılsa…

Duaya dursun ellerimiz…
Günün Diğer Haberleri
haber medya kadın