Kuantum fiziği maddeyi eritip olasılığa dönüştürürken, yapay zekâ bilinci sorgulatırken, teknoloji bir tanrı gibi gökyüzünden (bulutlardan) yeryüzüne iniyor. Ancak burada bir paradoks var:
Aynı gökyüzünden yağan bu teknoloji ve bilim yağmuru, neden Japonya’da bir "yükseliş senfonisi" bestelerken, Ortadoğu ve bizim coğrafyamızda neden "bir ağıtın durağanlığına" dönüşüyor?