İyi niyette bulunduğunuzu iddia ettiğiniz şeyin bilincinde olmak durumundasınız ki, bilinçli bir davranışta iyi niyetli olduğunuzu belirtmeye hacet de kalmamıştır.
Oysa bilinçsiz her davranış sahibinin ağzına pelesenk ettiği bir mazeret argümanı olmuştur; iyi niyet…
Hata yapar, kusur ve günah işler, yanlış yapar “iyi niyetliyim” der. Ne hikmetse kimse kötü niyetli olduğunu söylemez.
İyi/kötü davranışların nedeni hep iyi niyetlidir. Kötülük bile iyi niyetle yapılmıştır.
Bilinçli, şuurlu yapılan iyilik tanıma ve itirafa gerek duymaz. Kötülük ise gün ışığı kadar nettir. O da niyet belirtemez.