Karatüre Üzerinden Kültürel Restorasyon (3)

Modern dünyanın ruhsuz mekanizması, insanı bir "tüketim nesnesi" haline getirirken; Türk-İslam sanatları, özellikle Celal Karatüre örneğinde gördüğümüz o "ilahî nefes," insanı yeniden "eşref-i mahlukat" (yaratılmışların en şereflisi) makamına davet eder.

Köşe Yazıları - 04-03-2026 14:41

 

Cemil Meriç’in deyimiyle, Batı’nın "L’art pour l’art" (sanat sanat içindir) fildişi kulesine karşı; Anadolu irfanı, "Sanat, Allah’ı aramaktır" düsturuyla hareket eder.

Günümüz insanı; hızın, gürültünün ve dijital kalabalığın içinde bir "anlam krizi" yaşamaktadır. Olimpos’un çocuklarının sunduğu rasyonalizm, karnı doyurmuş ama ruhu aç bırakmıştır.

Musiki (İlahi): Karatüre’nin  okuduğu o ilahi, sadece kulak zarını titreten bir ses dalgası değildir. O, bir zikirdir. Modern psikolojinin "meditasyon" dediği şeyin çok ötesinde, insanın kendi özüyle (fıtratıyla) kurduğu bir köprüdür.

YAZININ DEVAMI İÇİN TIKLAYINIZ

Günün Diğer Haberleri
haber medya kadın