Günümüz insanlığı olarak, kız çocuklarını diri diri toprağa gömen Cahiliye devri Araplarından daha zalim bir görüntü veriyoruz. Neden mi? Onlar sadece bazı kız çocuklarını toprağa gömüyordu.
Biz, bugün bütün teknolojik imkanları seferber ederek, gıda terörü ile üreme kabiliyetini yok ediyor; dijital baskılarla insanları aile kurmaktan alıkoyuyor, evlilik ve aile kurumunu itibarsızlaştırıyor; çocuk yapmak yerine köpek beslemenin daha insancıl (!) olduğuna milleti ikna ediyor, evlilikleri zorlaştırıyor; evlenme yaşını iş, eğitim, konfor beklentisi gibi sebeplerle sağlıklı biyolojik üreme yaşının ötesine yükseltiyor, tek yaşamayı ve boşanmaları teşvik ediyor, çok çocuklu aileleri, utanılacak bir iş yapmışlar gibi ayıplıyor, kadını; anneliğin dışında tır şoförlüğünden kaynak ustalığına kadar üstelendiği her görevde kutsayarak cennetin ayakları altına konduğu anneliği ayaklar altına alıyoruz. Böylece, cahiliye devrinin doğmuş kız çocuklarını diri diri toprağa gömmesinden daha vahşi bir iş yapıyoruz. Doğmamış kız ve erkek, tüm çocuklarımızı, insanlığı diri diri yokluğa; hiç doğmamışlığa mahkum ediyoruz.