Rızkı veren Allah’tır.
Kulun niyetine göre kendisi için yaratılan rızık kendisine helal veya haram olarak ulaşır.
Hz. Ali, namaz kılmak için uzak bir mescide gitti.
Devesini de orada bulunan bir gence emanet bıraktı.
Namaz çıkışında gence devesine göz kulak olmasının karşılığında on dirhem vermeyi aklından geçirdi.
Namazını kılıp döndüğünde, devenin yerinde olmadığını ve yularsız bir şekilde epey uzakta başıboş bir şekilde dolaşmakta olduğunu gördü.
Genci aradı.
Onu etrafta bulamayınca devesini alarak geri döndü.
Yeni bir yular almak için birisini görevlendirerek ona on dirhem verdi.
Görevli elinde devesinin eski yularıyla geri döndü.
Hz. Ali, deveyi emanet ettiği gencin yuları çalarak onu on dirheme sattığını öğrendi.
Hz. Ali, on dirheme satın almış olduğu devesinin yularına bakarak,
“O gence yazıklar olsun. Ben bu parayı, deveme baktığı için o gence verecektim. Ama o acele etti, helâl rızkını harama çevirdi”
Bir kimse, Allah emrettiği için çalışır, rızkını helâl yoldan ararsa, ezelde belli olan rızkına kavuşur.
Bu rızık, ona bereketli olur. Bu çalışmaları için de sevap kazanır.
Eğer, rızkını Allah’ın yasak ettiği yerlerde ararsa, yine ezelde ayrılmış olan o belli rızka kavuşur. Fakat, bu rızık ona hayırsız, bereketsiz olur. Rızkına kavuşmak için kazandığı günahlar da, onu felâketlere sürükler.
İnsan, rızkını aradığı gibi, rızık da, sâhibini arar.
Çok fakirler vardır ki, zenginlerden daha iyi, daha mutlu yaşar. Allah kendisinden korkanlara, dinine sarılanlara, ummadıkları yerden rızık gönderir. Allah, insanları yaratırken, ömürleri gibi, rızıklarını da takdir etmiştir.