Birleşmiş milletlerdeki tanımı ile ırkı, dini, mezhebi, milliyeti nedeniyle zulüm göreceği konusunda haklı bir korku taşıyan ve bu yüzden ülkesinden ayrılan ve korkusu nedeniyle geri dönmeyen veya dönmek istemeyen kişilerdir aslında memleketimizde yabancı olarak yaşayanlar. Bu kişilerdir memleketlerinde silahlı çatışmadan veya zulümden kaçmak için doğup büyüdükleri toprakları terk etmek ve hiç bilmedikleri, dillerini bile konuşamadıkları yerde yaşamlarını sürdürebilmektir en büyük acıları. Yaşanan savaşlar nedeniyle çok sayıda insanın kendi ülkesini terk etmek zorunda kalmasıdır en acısı. Bu savaşların en ağır faturasında masum evlatları ödediği ve ödemeye devam ettiği için kalan çocuklarını bari korumak için terk etmek zorunda kalmaktır doğup büyüdüğün toprakları. Her gecen gün devam eden trajedinin devam ettiği günün bitmesidir en büyük umutları. Tek umutları var oda bir gün batan güneşin üzerlerine doğması. Hafif acılar konuşur ama derin acılar dilsizdir..