Sana selamın esintisini ulaştırabilmek için Nil’e koştum.

Bir sal göründü süzgün sularında Nil’in.

Musa olmalıydı bu, saraya gidiyordu anlaşılan. Yaklaştıkça büyüdü büyüdü yok etti sanılarımı. O güzel tahayyulatım eridi, belirmesiyle aşüfteleri taşıyan sefinelerin.

Herkes vardı, hep eller vardı. Baktım baktım nafile. Bir tek Musa yoktu. Anlaşılan saray yine ayakta kalacaktı.

Ey Nil! Millet beklerken Musa’yı, nedir, kimdir şu taşıdıkların?

Olmadı duyuramadım. Eridi gitti karanlık gecede, parlak ışıklar altında sesim.

Dönüp baktım dumanlara. Meğer nargile fokurdatan adamlarmış, yüreklerden peydahlanan buhar değil.

Anladım Nil’i. Meğer beklenmiyormuş kutsal yolcusuyla sal.

Ve oturdum bozdum şairin mısralarını.

YAZININ TAMAMI İÇİN