Üridü Ebî…
 
Üridü Ebî…
 
Üridü Ebî…
 
Ne zaman Filistin’le ilgili bir olumsuzluk olsa, oradaki insanlara terör devleti İsrail zulmetse kulaklarımda bu nida yankılanıyor.
 
Üridü Ebî…
 
Üridü Ebî…
 
Üridü Ebî…
 
Küçük bir kız çocuğu.
 
Filistinli…
 
Adı nedir, sanı nedir bilmem. Ama koca bir yüreği olduğuna eminim.
 
Bundan yıllar önceydi. Belki de on yıldan fazla zaman oldu bu küçük kız çocuğunun feryatlarını duyduğumdan bu yana. Filistin’de ne değişti? Hiçbir şey… Hala İsrail zulmetmeye devam ediyor. Hala çocuklar da “Babamı istiyorum” diye feryada… Bu zulüm daha ne kadar sürecek bilinmez ama terörist devlet İsrail’in durmaya niyeti yok gibi…
 
Bu feryat, bu çığlık baba olunca beni daha derinden yaralamaya başladı. Babası İsrail zindanlarına atılmış ve babasını hiç görmemiş bir kız çocuğunun feryadıydı bu… Diyordu ki o küçük kız çocuğu:
 
Ey her sabah çocuğunu öpen babalar!
 
Haarrun aleyküm. (Utanın)
 
YAZININ TAMAMI İÇİN
 
 
http://www.akasyam.com/yazar/69/servet-zeyrek.html