Yağmur’un Hikayesi

Küçük bir olayla sızıverirsiniz insanların hayatına

Köşe Yazıları - 02-04-2013 09:18

Küçük bir olayla sızıverirsiniz insanların hayatına. Farkında olmadan bir hikayenin içinde buluverirsiniz kendinizi.
 
Kolaymış gibi görünse de küçücük çocuk bile direnir hikâyesini vermemek için.
 
Henüz ilk okul yılıdır Yağmur’ un. Zekası, çalışkanlığı, davranışlarıyla pek memnundur öğretmeni bu küçük kızdan.
 
Her çocuk gibi Yağmur’ un da okula gelirken uyması gereken kurallar vardır. Önlükler giyilmeli, saçlar taranıp toplanmalı, düzenli ve temiz olarak gelinmelidir okula. Yağmur tüm kuralları tam olarak yerine getirirken, saçlarını toplama konusunda öğretmenine direnir. Kulaklarını kapatan saçlarını tam olarak toplamadığı için her gün ikaz alır öğretmeninden. Fakat, ard arda gelen uyarılar Yağmur’ un saçlarını toplamasını sağlamaz.
 
Bir gün tahtaya yeni harfler öğrenmek için çıkan Yağmur’ un saçlarının dağınıklığı son noktaya getirir öğretmenini. Eline aldığı tokayla kendi toplamaya kalkışır küçük kızın saçlarını. O anda neler olduğunu fark edemeyen Yağmur, geç de olsa elini kulağına götürerek kapatmak ister fakat; öğretmeni onun görmesini istemediği manzarayı görmüş olur.
 
Yağmur’ un saçlarıyla örtülü kulağının kulak memesi yoktur. Beklemediği bir durumla karşılaşan öğretmeni hızlıca küçük kızın kulağını örter ve “Saçların gerçekten de böyle daha güzelmiş.” der.
 
O andan sonra Yağmur ve Öğretmeni için değişen şeyler olur tabi ki. Her ne kadar hiçbir şey olmamışçasına devam etmek isteseler de hayatlarına.
 
Okul çıkışı sessizce öğretmeninin yanına gelir Yağmur. “Öğretmenim biz bu yaz İstanbul’ a gideceğiz ve babam oradaki hastanede kulağımı yaptıracak.” der. Bu kadarını anlatmanın öğretmenine yetmeyeceğini anlayan Yağmur, gelecek bir soruya aralık vermeden devam eder. “Ben çok küçükken, annemin yanına gidiyordum ve yoldan geçerken bana araba çarptı. Daha sonra beni hastaneye götürdüler ameliyat oldum ve ameliyattan sonra kulağım böyle oldu.” der.
 
Öğretmeniyse Yağmuru daha fazla üzmemek için; “Zaten kulağın pek belli olmuyor ama ameliyatla eskisi gibi olur.” der.
 
Böylece okuldan ayrılma zamanı gelir Yağmur ve öğretmeni için ve bir daha bu konu konuşulmaz. Yağmur tüm gücüyle sakladığı hikayesinin bilinmesiyle devam eder yaşama.
 
Tıpkı Yağmur gibi üstünü örttüğümüz, görünmesin diye en güzel, en süslü, en güçlü taraflarımızla örttüğümüz hikayelerimiz vardır bizim de.
 
Kendimizden dahi sakladığımız, hiç yokmuş ve yaşanmamış gibi davrandığımız, yüzleşmeye cesaret edemediğimiz, üstünü örtmek adına karşımıza aldığımız insanlar ve kurallara direndiğimiz taraflarımız vardır bizim de.
 
Bilmek ve bilinmek, hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının işaretlerinden değil midir?
 
Yüzüne baktığınız insanın üstünü örttüğünüz hikayelerinizi bilmesi onlar karşısında güçsüz ve savunmasız yapacağından en derin yaralarınızı saklamaya iter tüm gücünüzle.
 
Bu hikayeleri saklarken; bazen isyankar oluruz, bazen kuraldışı biri, bazen de başına buyruk havalar veririz karşımızdakine.
 
Paki ya bilinmesi? Kendinizin dahi unutmak istediği, hiç yaşanmamış ve yokmuş gibi davrandığınız gerçeklerinizin artık sizin olmaktan çıkması ne demektir?
 
Başınızı yastığa her koyduğunuzda, o gerçekle başkalarının da uykuya daldığını bilmeniz, size her bakıldığında artık o gözlerin istemediğiniz taraflarınızı da görüyor olduğunu bilmeniz ne anlama gelir?
Günün Diğer Haberleri