Pazartesinden bu güne, ilk defa 4 saat uyuyabildim bu gece, bir akrabamızın evinde.
Bu gece, tüm tükenmişliğimle depremi göze alarak, çocuklarımı bağrıma basmadan, üşür endişesi duymadan uyudum 4 saat evet...
Lakin ÇALMALARIN ÇIRPMALARIN ÖNÜNE GEÇMEDİĞİNİZ SÜRECE AKIN AKIN ÖLÜMLERİN ÖNÜNE GEÇEMEZSİNİZ.
YAPILARI GÜÇLENDİRMEDİĞİNİZ SÜRECE HER TÜRLÜ YARDIMINIZ DA ACİZ VE YETERSİZ KALIR.
YARDIMINIZI , TABİRI CAİZSE MARAZ GİRMİŞ EKİNLERİN ZAYİ OLMASİ GIBI İNSANLARİ ZAYİ VE TELEF ETMEDEN YAPACAKSINIZ !!!
Hayat resmen felç ve kilitlenmiş durumda.
Enkazdakilere ulaşmaya şiddetli ve sürekli artçılar ve hava şartları müsaadede etmiyor.
Adeta can pazarı yaşanıyor.
Dışarıda hayat çok ama çok zor ve bu daha çok yine çocukları, kadınları, anneleri vuruyor.
ANNELER depremde ölmeyen çocuklarının;
AÇLIKTAN VE SOĞUKTAN ÖLMEMESİ IÇIN MÜCADELE VERİYOR.
Lakin üzgünüm ki, bu şu şartlarda, bu onları oldukça aşan bir şey...
Paranın bile hiç-bir yerde hiç bir anlam ifade etmediği bir AFET...
İçeride YÜREKLERE İŞLEYEN DEHŞETENGİZ BIR DEPREM KORKUSU; DIŞARIDA BIÇAK GIBI KESEN SOĞUK VE AÇLIK...
ACI /KORKU / ÇARESİZLİK hiç bu kadar uyum sağlamamıştı belki de...
SÜNNETULLAH ŞIKIR ŞIKIR İŞLEYECEK;
Sıkıntı olan bu değil, İNSANIN INSANDAN ÇALDIĞIDIR.
Lütuflar ALLAH tan, zulümler INSANDAN...
Ey kâinatın, ahiretin sahibi, zalim olan insandan SANA SIĞINIYOR, SENDEN YARDIM DİLİYORUZ.
RAHMETİNİ, YARDIMINI ESİRGEME...”