37 insanın katledildiği hain saldırının ertesi günü eski bir arkadaşım olan Emre ve kardeşi Samet beni ziyarete geldiler. Emre’nin kardeşi Samet Anadolu Lisesinde okuyan 16 yaşında bir genç. Ankara saldırısının ardından üzülmüş, dertlenmiş bir şeyler yapmak istiyor. Düşünmüş taşınmış ve yapacak bir şeyi olmadığını fark edince öfke biriktirmeye başlamış. Abisi Emre, “gel Erem ağabeyinle sohbet edelim” diye almış yanıma getirmiş. Samet öfkeli, Samet yerinde duramıyor. Dua etmiş, kendince plan yapmış, internette yazmış ama göğsü soğumamış delikanlının. Herkese sinirlenmiş, abisine kendi ailesine bile öfkeli. Bana da kızdı! Uzun uzun dinledim Samet’i. Yanlış anladığı, eksik bildiği, hiç bilmediği ve bildiği konular üzerine karmakarışık yorumlar ve tespitler yaptı Samet. PKK’ya karşı bulduğu çarelerden söz ederken medyadan duyduklarını kendince bir sıraya dizip anlattı. Sonunda laf, teröre karşı devlete destek olmalıyız noktasına geldi. Bir grafik hazırlamaya karar verdi Samet. Devletimizin arkasındayız, terörü yeneceğiz yazmak istedi. Geçti bilgisayarın karşısına çalışmaya başladı. Bir ara bir soru sordu?  -Abi şimdi Türk bayrağı koydum hepimizi temsil etsin diye, devlet olarak ne koymam lazım? -Ne demek Devlet olarak ne koymam lazım? - Yani Cumhurbaşkanlığı mı devlet oluyor, Başbakanlık mı? -İkisi de devlet Samet biraz düşündü, “nasıl oluyor iki tane devlet” diye sordu. Başbakanlık logosu mu, yoksa Cumhurbaşkanlığı logosu mu? Bir saate yakın işin içinden çıkamadı Samet. Karışmadım hiç. Sonra izah ettim durumu ve Samet gitti. İki tane temsilci, iki karar verici, iki arma, iki tane makam… Sahi hangisiydi devlet? Samet gitti ama odada yüzyıllık bir kafa karışıklığının ağırlığını bıraktı giderken işte.  Samet bu ikililik meselesinin içinden çıkamadı bir türlü. Düşünmeye başladık birlikte ve sonunda öyle bir soru sordu ki, PKK’ya öfkesini bir kenara bırakıp adını koyamadığı bir korku kapladı delikanlıyı. Dedi ki; “ya anlaşamazlarsa aralarında, ne olacak o zaman?” Ahmet Necdet Sezer ve Ecevit örneğini izah etmeye çalıştım ama tatmin olmadı. (Nasıl olsun yüzyıllık bir garabet bu!) Hadi bakalım sol tarafa Cumhurbaşkanlığı, sağ tarafa Başbakanlık koy çözmüş olalım bu işi dedim.  - O zaman TSK logosu da koymak lazım. - Koy onu da, bizim ordumuz - Polislere ayıp olur onlarda mücadele ediyor - Öğretmenler de ediyor, doktorlalar da. Valiler, kaymakamlar, korucular, bak biz gazeteciler hep birlikte mücadele diyoruz “Yok abi, bir tane logo koymak lazım hepsini temsil etsin” dedi. Düşündük taşındık, devleti temsil eden armayı bulamadık. Dirilişpostası