* “İslâm’ın en büyük düşmanı İngilizlerdir. İslâmiyet’i bir ağaca benzetirsek, başka kâfirler, fırsat bulunca, bu ağacı dibinden keser. Müslümanlar da, bunlara düşman olur. Fakat bu ağaç bir gün filiz verebilir. İngiliz böyle değildir. Bu ağaca hizmet eder; besler. Müslümanlar da onu sever. Fakat gece kimse anlamadan köküne zehir sıkar. Ağaç öyle bir kurur ki, bir daha süremez. ‘Vah vah! Çok üzüldüm’ diyerek Müslümanları aldatır. İngilizlerin, İslâm’a böyle zehir salması demek; para, mevki ve kadın gibi nefsânî arzular karşılığında satın aldığı yerli münâfıkların, soysuzların elleri ile İslâm âlimlerini, İslâm kitaplarını, bilgilerini ortadan kaldırmasıdır..” (Seyyid Abdülhakîm Arvâsî-Ö: Bağlum/Ankara 1943)
