Sayın Cumhurbaşkanımız, Başkanlık sistemine geçişin yapılabilmesi için halkımızdan önümüzdeki seçimde AKP ye 400 Milletvekili verilmesini talep ettiler. Başkanlık sistemine karşı olduğum için değil, fakat mevcut düşünce yapısı ile Başkanlık olunca ne değişecek? Bu millet AKP ye Anayasayı değiştirecek sayıda destek verdi de ne oldu, Anayasa değiştirilebildi mi? Sivil bir Anayasa yapılabildi mi? Halen darbe ürünü 1982 Anayasası ile yönetiliyoruz. Mevcut yasalarla ülke adaletle yönetilemiyorsa, Meclisteki sayısal çoğunluk iktidarın elinde var. İstenilen yasal düzenlemeyi yapma gücü mevcut. Zaten ihtiyaç duyulan yasal değişiklikler de torba yasalarla devamlı yapılıyor. Bu hususta iktidarın elini bağlayan her hangi bir sorun söz konusu değil. Başkanlık ile devletin ismi ve yapısal bazı düzenleme dışında ne değişecek? Başkanlıkta yolsuzluklara adı karışanlara arka çıkılması sona mı erecek? Haramyedi sermayenin faiz gelirlerine müdahale mi edilebilecek? Yoksa   Devleti yönetenlerin unvanları değişince kafa yapıları da mı değişecek?  Aslında ben bu 400 vekil çağrısının, Türkiye’de yaşayan vatandaşlara değil, bizim insanımızı ve mütedeyyin vatandaşları asırlardır istedikleri şekilde yönlendiren uluslar arası kurum ve kuruluşlara yapıldığına inanıyorum.  Hatırlayın, 22 Temmuz 2007 seçimleri yaklaşınca, o zaman Başbakan olan Sayın Erdoğan “Bizim oyumuz yüzde yirmi altıya düştü” demişti. Ak Parti gibi uyumlu bir siyasi yapının öyle kolay bulunamayacağını çok iyi bilen batının toplum mühendisleri anında harekete geçtiler. Gaza getirdikleri solcuları meydanlara dökerek Cumhuriyet mitingleri tertip ettirdiler. Meydanlarda Cumhuriyet ve laiklik adına bu milletin değerlerine ve AKP ye hakaretler yağdırttılar ve AKP nin oylarının tavan yapmasına hizmet ettiler.          Şimdi Sayın Cumhurbaşkanı, Başkanlık için 7 Haziran seçimlerinde 400 milletvekili istiyorum dediler ya, bizdeki İttihatçı solcuların genlerinde var olan “İstemezük” duyguları galeyana geldi. 8 Şubat 2015 Pazar günü sol görüşlü Alevi ve Kürt derneklere ortak mitingler düzenletildi. Cumhuriyet mitinglerinin bir benzeri sergilendi. Bundan amaç mütedeyyin karşı tarafın bu “İstemezük” tepkisine, karşı tepkinin oluşturulmasıydı. Bu yaşananlar, daha önce yapılan Cumhuriyet mitinglerinin AKP nin işine yaradığını göremeyen Türk solunun siyasi kültürünün iflas ettiğinin resmi olarak kabul edilmelidir. Solun içine kapanık, dünya gerçeklerinden habersiz, sorgu ve yargılama yeteneğinden yoksun duruşu ile milli ve manevi değerlere karşı uzaktan kumanda ile sokaklara dökülme alışkanlığı iktidarın en büyük kozu ve şansıdır.    Kandırılmaya ve kullanılmaya müsait iflah olmaz zihniyetler, neden ve kim için meydanlara döküldüklerini anlama olgunluğuna ermedikleri sürece, bilerek veya bilmeden batının ateşine odun taşımaya devam edeceklerdir.     Evet. Yine bir seçim öncesi, yine bir çağırı ve yine ittihatçı sol zihniyet meydanlarda. Bakalım bu da amacına ulaşacak mı? Ömrü olanlar fazla değil dört ay sonra neticeyi görecekler.