Camiler, ibadethane olmasının ötesinde aynı zamanda insanların ortak kullanım alanları olarak kamuya aittir. Bu özelliğinden dolayı da kural ve kaidelerle sınırlandırılmış alanlardır. Kurallara uyulmadığında ciddi sıkıntılar, herkesin olduğu gibi dinin de zarar görmesine neden olacaktır.
Dünden bugüne zamana bağlı olarak yaşanan değişim ve dönüşümler bu mekânları da etkilemiştir. Bunlar küçük detay ve önemsiz görülerek ihmal edildiğinde insanların kanıksaması ile zaman içerisinde yozlaşmanın lokomotifi olmuşlardır.
Camileri istilada eden 4T’den bir tanesi bu mekânların ruhuna aykırı olup, bulunmaması gereken unsurlardır. Kiliselerde sıraları sökmek ne ise camilerde taburelerin bulunması da o hükümdedir. Taburede namazın olmayacağı her kanaldan tebliğ edilmesine rağmen bunun önüne geçilememiştir. Engel ve manisi olan insanların oturarak namaz kılmalarında hiçbir sakınca yokken, tabure de namazın rükünleri açısından eksik olacağından daha önemlisi caminin ruhuna aykırı olduğundan bu duruma radikal çözüm bulmak Diyanet İşlerinin uhdesindedir.
