Karakter hayat gibidir, tasarruf edilemez.
Yâ gereğini yapar doğru olan şekilde yansıtır, sarf edersiniz ya da israf. Bunun ortası yoktur.
Bunun dışına çıkmaya çalıştığınızda iç huzursuzluk ve bunun sonucunda karakterden ödün vermek kaçınılmazdır. Bu da zaten israfın katmerlisidir.
Önceki yazımızda kaldığımız yerden devam edelim..
