Başörtüsü eylemlerinde, İsrail, ABD protestolarında. Biz delikanlıydık, canımız İslam’a feda olsundu. Fakirin, fukaranın, mazlumun, Müslümanın hakkını savunurduk. Düşüncelerimiz uğruna hayatı hakir görürdük. Cebimizde paramız, üzerimizde kaliteli elbiselerimiz yoktu.
Kaldığımız bekar evinde fakirliğimiz de, elbiselerimiz de, her şeyimiz ortaktı. Ama yine de sabahlara kadar ideallerimizi konuşmayı, memleketi kurtarmayı ihmal etmezdik.
Sonra 28 Şubat geldi. Biz çalışmaya başlamıştık. İdealist öğretmenlerdik. Başörtülü öğrencilerimizi sınıflarımıza alıyoruz diye oradan oraya sürüldük. Soruşturmalar, ihtarlar, kınamalar aldık. Yılmadık, usanmadık. Kavgamız büyüktü. Uğruna ölebilirdik.
