İmanın en alt noktası olarak buğz etmek nedir? Zulme razı olmak zulüm mü? Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın diyen zalim mi? En azından buğz etmeyen dik durabilir mi? Açık hava tımarhanesine dönmüş dünyada patlamaya hazır bir bomba olmaz mı insan? Sanki hep beraber bir boşluğun içine düştük. Nereye baksak zulüm, acı, kan, haksızlık, işkence...
Dünya kamuoyuna sesleniyorum! Doğarken sahip olduklarından dolayı işkenceye tabi olanlara hep beraber ne yapabiliriz? Hiç kimse ne rengini, ne ırkını, ne dilini, ne içinde büyüdüğü toplumu, ne de cinsini seçmemişken, nasıl olur da bütün bunlar bir üstünlük ya da alçaklık meselesi olarak görülebilir? Doğu Türkistan’da dünyaya gelmiş olsaydık sanırım şu an bitmeyen zulümleri, acıları öncelikle içinde olarak yaşayacak, eğer oradan kaçma yolunu bulabilseydik ya unutup geçmişe bir sünger çekecek ya da var gücümüzle dünya kamuoyunu ayağa kaldırmaya çalışacaktık.
