Günlük hayatta, kişisel kazanımlarımızın muhafazası, haklarımızın heba olmaması ve mağdur duruma düşmemek adına kendimizi korumamız kaçınılmadır. Bunu yaparken de diklenmeden dik durmak gerektiği çok açıktır.
Diklenmekle ile dik durmak arasındaki farka baktığımız zaman mesele daha iyi anlaşılacaktır. Diklenme; bir isyan, bir başkaldırı, bir blöf, bir ret ve kabul etmemedir. Burada ki tutum ve davranışta, sağduyu ve soğukkanlılık mevcut değildir. Kişinin, fevri ve duygusal hareket ederek üste çıkma çalışma çabası vardır. Haklı veya haksız olmasına bakılmaksızın mutlak galibiyet ateşi ile yanıp, tutuşulmaktadır. Kan beyine hücum etmiş olup, sonunu düşünmeden nefsinin galebe çalması kişiyi yakıp, kavurmaktadır. Eylemin sonunda genellikle büyük bir pişmanlık ve nedamet yaşanmış olsa da o an için kendini kontrol etmesi mümkün değildir. Böyle durumlarda hırs gelince, akıl baştan gitmiştir. Bütün bu olumsuzluklardan dolayı diklenmek, horozlanmak sonuçları itibari ile insanı hüsrana sevk eden bir hastalık ve kişisel bozukluktur.
