“Doğu Anadolu” denince aklıma gelen iki isim: Ahmed-i Hânî ve Bediüzzaman Said Nursi. Birincisinin türbesini görmek nasip oldu, ikincisinin de mezarının neden kayıp olduğunun izahı. (Nur Üstad kitabımda...)
Ahmed-i Hânî Hazretlerinin türbesi – malum- Doğubayezıd’da. İlk ve yegâne ziyaretimde türbesinin hali içler acısıydı. Yol arkadaşıma şöyle dediğimi hatırlıyorum.
“ Böyle bir zâta bu yapılır mı?..”
Ağzımda gayr-ı ihtiyari çıkan bu cümle, gerçi hakikatı ifade etmiyordu; “ ebedî alemin mukaddimesi” olan “berzah seyahatı”na çıkanlar için dünyadaki “kalıntı” mânasındaki mezar yerinin bir ehemmiyeti yoktu. Risaleler’den, bu yerin “denizin dibi” bile olsa mü’min için fark ettirici bir hal olmadığını öğrenmiştim. Fakat “hiss-i zahiri” denen sathi bakışım yine de incinmişti.
Muhatabımın buna cevap vermemesinden bu mânaları onun da düşündüğünü anladım. O sıralar, bana Üstad’la Ahmed-i Hani Hazretlerinin mânevi irtibatını anlatmakla meşguldü.
